ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณเข้าใจดีว่า แม้ตอนนี้ตนจะพยายามซ่อมแซมความสัมพันธ์กับลู่เยี่ยก็สายเกินไปแล้ว
ความรู้สึกนั้นเหมือนกับว่าโชคลาภอันยิ่งใหญ่มาอยู่ตรงหน้า แต่ตัวเองกลับไม่เคยหวงแหน จนสุดท้ายก็พลาดโอกาสไป
ในที่สุด หลังจากได้รับความเห็นชอบจากลู่เยี่ย จงหลี่ซีก็กลายเป็นผู้ประสานงาน
ส่วนเติงเทียนก็รับผิดชอบในการเชื่อมต่อกับข่าวสารจากแดนรัตติกาลลึกลับให้ลู่เยี่ย
จงหลี่ซีรู้สึกดีใจจนแทบเบิกบาน
เติงเทียนยิ้มกว้าง
แม้แต่ทายาทเผ่าปีศาจและบุตรหลานเผ่าโบราณเหล่านั้นก็ได้รับผลประโยชน์เช่นกัน
เพราะพวกเขารู้สึกว่าตนได้รับไมตรีจากลู่เยี่ย และได้ผูกสัมพันธ์อันดีเอาไว้แล้ว!
แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
“ท่านผู้อาวุโส ข้าขอโอกาสชดใช้ได้หรือไม่?”
เซียงหลิวเฟิงที่คุกเข่าอยู่ตรงนั้นเงยหน้าขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความขมขื่นและวิงวอน “ข้ายินดีรับโทษตายอย่างไม่มีข้อกังขา ขอเพียงอย่าให้ครอบครัวของข้าต้องเดือดร้อนไปด้วย!”
กล่าวจบ เขาก็โขกศีรษะลงกับพื้นทีละครั้ง “ตราบใดที่ท่านผู้อาวุโสตกลง ผู้น้อยยินดีจบชีวิตตนเองเพื่อไถ่บาป!”
บรรยากาศในสถานที่นั้นพลันเงียบสงัดลง
สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ลู่เยี่ย
