เซียงหลิวเฟิงดีใจอย่างยิ่ง “ขอบคุณท่านผู้อาวุโส! ขอบคุณท่านผู้อาวุโส!”
เขาไม่คิดไม่ฝันว่าเรื่องราวจะพลิกผัน รอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด
ลาสีดำตื่นเต้นจนน้ำตาไหลออกมา
ชีวิตที่ผันผวนขึ้นลง ความเป็นความตายอยู่ห่างกันเพียงเส้นบาง ๆ ใครจะทนรับมันได้?
คนของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ต่างพากันพยักหน้าอย่างเห็นด้วยในใจ
การกระทำของลู่เยี่ยในครั้งนี้ ถือเป็นการจัดการกับต้นตอของความบาดหมางทั้งหมด
จุดประสงค์ที่เซียงหลิวเฟิงจับพวกเขาไปเมื่อวานนี้ก็เพื่อผลทองคำโลหิตหงส์แต่ไม่ได้ทำร้ายหรือทำให้พวกเขาอับอาย
ดังนั้น การที่ลู่เยี่ยทำเช่นนี้ในตอนนี้ จึงเป็นการตอบโต้ด้วยวิธีของอีกฝ่าย
“จิตใจของท่านผู้อาวุโสลู่เยี่ยท่านนี้ ช่างเหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไปจริง ๆ”
สายตาของจงหลี่ซี อวี่เส้าหนาน และคนอื่น ๆ เปลี่ยนไปอย่างละเอียดอ่อน
ก่อนหน้านี้ การที่พวกเขาเคารพและเอาใจลู่เยี่ย เป็นเพราะต้องการโอกาสที่จะได้เป็นศิษย์ปิดสำนักของมหาปุโรหิต
จนกระทั่งขณะนี้ เมื่อได้เห็นวิธีการจัดการเรื่องรางและความสง่างามของลู่เยี่ยไม่มีใครในที่นี้ไม่รู้สึกสะเทือนใจ เกิดความรู้สึกที่แตกต่างออกไป
