ากเผ่าโบราณในแดนรัตติกาลลึกลับมีฐานะอันสูงส่งเช่นนั้น พวกเขาจะมาเสแสร้งทำไมกัน?
ลู่เยี่ยกลับยังคงความสงบ เพียงถามเสียงเบาว่า “ข้ากับพวกเจ้าไม่เคยรู้จักกัน เหตุใดจึงเรียกข้าว่าผู้อาวุโส? แล้วเหตุใดจึงเชิญข้าไปเยือนแดนรัตติกาลลึกลับด้วย?”
จงหลี่ซีรู้สึกหวาดหวั่นในใจ ผู้อาวุโสอาภรณ์สีดำไม่พอใจที่พวกนางเปิดเผยตัวตนของท่านหรือ?
นางรีบอธิบาย “การมาโดยไม่ได้รับเชิญของเราในครั้งนี้ เป็นความหยาบคายของเราจริงๆ ขอท่านผู้อาวุโสโปรดให้อภัยด้วย”
ท่าทางที่ระมัดระวังเมื่อกล่าวขอโทษนั้น ทำให้บรรดาทายาทเผ่าปีศาจเหล่านั้นรู้สึกว่ามันไม่จริงเอาเสียเลย นี่คือบุตรสาวของจงหลี่เชียนอูอยู่หรือไม่? เมื่อสักครู่นางช่างแข็งกร้าวเหลือเกิน กล้าท้าทายเติงเทียนโดยตรงเลยทีเดียว!
ลู่เยี่ยนวดหว่างคิ้วของตนเองแล้วกล่าวว่า “ข้าไม่ชอบพูดอ้อมค้อม บอกเหตุผลมาตรงๆ เถิด”
จงหลี่ซีกำลังจะตอบกลับ แต่กลับถูกอวี่เส้าหนานแย่งพูดเสียก่อน
“ท่านผู้อาวุโส เรื่องนี้มีจุดเริ่มต้นมาจากมหาบุโรหิตอี้เทียนแห่งแดนรัตติกาลลึกลับของพวกเรา!”
อวี่เส้าหนานรู้ดีว่า ภูมิหลังของตนเองสู้จงหลี่ซีไม่ได้ รากฐานของตระกูลอวี่แห่งเผ่าโบราณก็ไม่อาจเทียบตระกูลจงหลี่แห่งเผ่าโบราณได้
หากแข่งขันกันเพียงเรื่องภูมิหลังและพลังอย่างเดียว เขาย่อมไมอาจเอาชนะจงหลี่ซีได้เลย
ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจใช้ความจริงใจเพื่อแสดงความตั้งใจของตน หวังจะได้รับไมตรีจากผู้อาวุโสอาภรณ์
