สีดำ
“เมื่อสามวันก่อน มหาบุโรหิตอี้เทียนได้ประกาศเรื่องใหญ่ที่สร้างความตื่นตะลึงให้กับแดนรัตติกาลลึกลับ กล่าวว่าหากผู้ใดสามารถเชิญท่านผู้อาวุโสไปเป็นแขกได้…”
อวี่เส้าหนานมีความสามารถในการพูดที่ยอดเยี่ยม เขาสามารถอธิบายเรื่องราวทั้งหมดอย่างกระชับและตรงประเด็น
ผู้คนในสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ไม่รู้ว่า ตำแหน่งมหาบุโรหิตอี้เทียนในแดนรัตติกาลลึกลับนั้นสูงส่งเพียงใด ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้สึกตกใจมากนัก อย่างมากก็แค่รู้สึกประหลาดใจเท่านั้น
แต่สำหรับเติงเทียน อาชื่อ และทายาทเผ่าปีศาจเหล่านี้แล้วกลับต่างออกไป เมื่อได้ฟังเรื่องราวจนจบ พวกเขาพากันสูดลมหายใจเฮือกด้วยความตกใจและรู้สึกตกตะลึงอย่างไม่อาจบรรยายได้
พูดง่ายๆ คือ มหาบุโรหิตอี้เทียนเปรียบเสมือนเทพแห่งแดนรัตติกาลลึกลับ! เป็นที่เคารพนับถือของเผ่าโบราณใหญ่น้อยในแดนรัตติกาลลึกลับ
หากเปรียบกับเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่ มหาบุโรหิตอี้เทียนก็เปรียบได้กับผู้ปกครอง!
แต่ใครจะคิดว่า ลู่เยี่ยจากสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ จะกลายเป็น ‘ผู้อาวุโส’ ที่มหาบุโรหิตอี้เทียนให้ความสำคัญมากที่สุด?
ไม่แปลกใจเลยที่ตระกูลแห่งเผ่าโบราณใหญ่น้อยของแดนรัตติกาลลึกลับจะคลั่งไคล้ถึงเพียงนั้น แข่งขันกันเชิญลู่เยี่ย การได้เป็นศิษย์ปิดสำนักของมหาบุโรหิตอี้เทียนนั้น เท่ากับทะยานขึ้นสู่สวรรค์เลยทีเดียว
“พี่ใหญ่ เหมือนพวกเราจะละเลยท่านใต้เท้าลู่มากเกินไป…” จิ๋วคุนส่งเสียงกระแสจิตไปหาเติง
