ใดที่นายน้อยของพวกเราสามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเขาได้ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาไปทำอะไรมากกว่านี้”
เขาคือผู้คุ้มครองของหมีที่มีชื่อว่า ‘จิ๋วคุน’
“สหายเต๋ากล่าวดังนั้นถูกต้องยิ่ง”
ผู้คุ้มครองของเพียงพอนสีม่วง ซึ่งเป็นหญิงงามรูปโฉมงดงามพยักหน้า กล่าวว่า “ในความเห็นของข้า การรักษาสัมพันธภาพที่ดีระหว่างนายน้อยของเรากับเติงเทียน หลานชายของบรรพชนหลิงเจิน สำคัญยิ่งกว่าการผูกมิตรกับอีกาหัวขาวตัวนั้นเสียอีก”
ในเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่ สถานะของ ‘บรรพชนหลิงเจิน’ นั้นสูงส่งเกินกว่าจะเอื้อมถึง
ในฐานะหลานชายของเขา เติงเทียนก็ถือเป็นคนที่ได้รับความสนใจมากที่สุดในกลุ่ม ‘ทายาทปีศาจ’ การเป็นพี่น้องร่วมสาบานกับเขาย่อมมีแต่ข้อดีไม่มีข้อเสียสำหรับนายน้อยของพวกเขา
ส่วนอีกาหัวขาว อาจู ถึงอย่างไรก็เป็นคนนอก อาจจะจากไปเมื่อใดก็ได้ ต่อให้ทุ่มเทความคิดมากเพียงใดเพื่อผูกมิตรก็แทบไม่มีความหมาย
“พวกเจ้าจะคำนึงถึงผลประโยชน์ก็ได้ แต่ไม่ควรคำนึงถึงผลประโยชน์มากเกินไป! คนรุ่นเยาว์จะสนิทสนมกับใครก็มิใช่พวกคนแก่อย่างพวกเราจะตัดสินได้!”
ชายร่างกำยำสวมเกราะกล่าวขึ้น เขาคือผู้คุ้มครองของวัวไฟ
เขาแสดงความไม่พอใจอย่างชัดเจน “และอีกอย่างหนึ่ง พวกเราเป็นผู้คุ้มครอง เพียงแค่ทำหน้าที่ให้ดีก็พอแล้ว อย่าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับตัวเองจะดีที่สุด!”
“พูดได้ไพเราะนัก! หากเป็นเช่นนั้น เหตุใดเมื่อครู่
