ชายชราชุดขาวและหญิงงามรูปโฉมงดงามรู้สึกหวาดหวั่นในใจ กำลังคิดหาคำพูดเพื่อเตรียมอธิบาย
ชายสวมเกราะกล่าวอย่างเคร่งขรึม “นายน้อยเติงเทียน พวกเขามาจากแดนรัตติกาลลึกลับ หากสังหารพวกเขาจะนำมาซึ่งผลลัพธ์ร้ายแรง เพื่อคำนึงถึงภาพรวมพวกเราจึงไม่ได้ทุ่มเทเต็มกำลัง”
เมื่อคำพูดนี้ถูกเอ่ยออกมา ทั้งบริเวณตกอยู่ในความเงียบ บรรยากาศกลายเป็นความหนักอึ้ง
“ไม่ได้ออกแรงเต็มที่สินะ” เติงเทียนกล่าวเสียงแผ่วเบา สายตาค่อยๆ เปลี่ยนเป็นเย็นชา
แม้แต่หมีตัวใหญ่ เพียงพอนสีม่วง และวัวไฟ ก็รู้สึกไม่พอใจ ทำงานแต่ไม่ออกแรงนี่จะให้เติงเทียนคิดอย่างไร?
ชายชราชุดขาวรีบอธิบาย “นายน้อยโปรดระงับความโกรธ วันนี้พวกเราช่วยคนของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ไว้แล้ว ทั้งยังทำลายความหยิ่งผยองของคนหนึ่งคนกับลาหนึ่งตัวนั้น ทำให้พวกเขาต้องจ่ายราคาอย่างหนัก หากจะไล่ล่าจนถึงที่สุด กลับจะเป็นผลเสียมากกว่าผลดีสำหรับพวกเรา”
เขากล่าวดวยน้ำเสียงจริงใจ “ท่านลองคิดดู หากพลังอำนาจของเผ่าโบราณจากแดนรัตติกาลลึกลับสืบสาวราวเรื่อง ย่อมจะก่อให้เกิดความขัดแย้งระหว่างกลุ่มอำนาจใหญ่อย่างแน่นอน”
หญิงงามรูปโฉมงดงามก็พยักหน้า กล่าวว่า “พวกเราไม่ได้ไม่พยายามอย่างเต็มที่ แต่เป็นการตัดสินใจหลังจากพิจารณาทุกอย่างแล้ว”
เติงเทียนกล่าวเย็นชา “ข้าบอกแล้วว่า ต่อให้ถล่มฟ้าลงมาก็มีบรรพชนของข้าคอยแบกรับ พวกเจ้าจะกังวลไปทำไม?”
ใครๆ ก็เห็นได้ว่าเติงเทียนโกรธแล้ว!
หมี เพีย
