“หิม? มีคนมาทางทิวเขาจิวหลิงนั่นแล้ว!” เพียงพอนสีม่วงกล่าวขึ้นมา
ทันใดทุกคนมองตามสายตาไป แล้วก็เห็นเงาร่างสูงโปร่งของเด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังก้าวย่างมาอย่างองอาจ อาภรณ์สีดำราวกับหมึก ท่วงท่าสง่างาม ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากลู่เยี่ย!
“ท่านใต้เท้า!” อีกาหัวขาวตื่นเต้นกระพือปีกแรงๆ แล้วบินเข้าไป
ท่านใต้เท้า?
พวกปีศาจเหล่านั้นล้วนเข้าใจแล้ว แต่พวกเขาต่างมองหน้ากัน ทุกตัวต่างรู้สึกสับสน
“พี่ใหญ่ ท่านใต้เท้าของพี่อาจูไม่น่าจะเป็นบุคคลที่มีสถานะดั่งเทพเจ้าหรอกหรือ แล้วทำไมถึงเป็น….?” หมีเอ่ยเสียงเบา
วัวไฟพึมพำว่า “ใช่แล้ว ทำไมพลังบำเพ็ญถึงได้…”
คำพูดของทั้งสองมีความยับยั้งชั่งใจไม่กล้าเอ่ยวาจาล่วงเกิน แต่ความหมายที่แฝงอยู่ในคำพูดใครก็ฟังออก
ดวงตาของเพียงพอนสีม่วงดูแปลกไป ช่างน่าประหลาดใจจริงๆ ใครจะกล้าจินตนาการว่าเด็กหนุ่มจากขอบเขตตำหนักวิญญาณ จะเป็น ‘ท่านใต้เท้า’ ของอาจู?
ในตอนนี้เติงเทียนก็มีสีหน้างุนงง เขาจะไปรู้ได้อย่างไรว่าท่านใต้เท้าของอาจูจะดูอายุน้อยขนาดนี้…
ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณรู้สึกสนุกทันที เห็นได้ชัดว่าการปรากฏตัวของลู่เยี่ยทำให้พวก ‘ทายาทปีศาจ’ เหล่านั้นต่างตกตะลึง ยากที่จะเชื่อในทันที!
ฉือเชียวและลี่ชิวอวี่รวมถึงคนอื่นๆ ต่างพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก ลู่เยี่ยกลับมาอย่างปลอดภัยแล้ว! ก่อนหน้านี้พวกเขาต่างเป็นห่วงว่าลู่เยี่ยอาจประสบเคราะห์ร้ายอะไรบางอย่าง
“ท่านใต้เท้า! ฮ่าๆๆ ข้ารู้อย
