พุ่งเข้าไปเอง ลู่เยี่ยสรรเสริญในใจว่าดีจริง! ที่แท้ไม่ใช่แค่แผนภาพหมุนเวียนเก้าความตายเท่านั้นที่มีจิตวิญญาณ แต่ดาบพิชิตมารนี้ก็มีเช่นกัน!
ครืน!
ของเหลวสายฟ้าในสระสายฟากลับมาเดือดพล่านอีกครั้ง เกิดการปั่นป่วนอย่างรุนแรง
ลู่เยี่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ชี้นิ้วไปที่สระสายฟ้าแล้วพูดกับแผนภาพหมุนเวียนเก้าความตายว่า “เจ้าเสี่ยวเฮย หากเจ้าสามารถกินได้ก็ไปกินได้เลย”
ภาพวาดสีดำสนิทราวกับหมึก มีรอยแตกรายเล็กๆ มากมายเหมือนกับดาบพิชิตมารไม่มีผิด ทั้งคู่ล้วนเสียหายอย่างหนัก
แต่ในสายตาของลู่เยี่ยแล้ว นี่ยังคงเป็นของวิเศษที่หายาก หากสามารถใช้พลังของสระสายฟ้าซ่อมแซมภาพวาดนี้ได้ก็จะเป็นเรื่องดีมาก
แผนภาพหมุนเวียนเก้าความตายรีบร้อนอย่างอดรนทนไม่ได้ ทันทีที่มีโอกาสก็พุ่งเข้าไปในสระสายฟ้า ละโมบกลืนกินของเหลวสายฟ้าที่อยู่ภายใน
ลู่เยี่ยรออยู่ห่างๆ ตั้งใจว่าจะรอให้เสี่ยวเฮยอิ่มแล้วค่อยจากไป
“ที่ห่างออกไปนั่นคือทิวเขาจิวหลิงสินะ”
บนหลังลาสีดำตัวหนึ่ง ชายหนุ่มอาภรณ์สีดำมองไปยังที่ไกลออกไป
“ใช่แล้ว”
ลาสีดำตอบกลับ มันเดินอย่างสบายๆ ดวงตาฉายแววเศร้าลึกซึ้ง
“ข้าได้ยินท่านบรรพชนเล่าว่า เมื่อก่อนเจ้าของดาบพิชิตมารที่พยายามทำลายข้อห้ามของในราตรีอับมงคล เคยฝึกฝนอยู่บนทิวเขาจิวหลิงนี้ ก็ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่”
ชายหนุ่มอาภรณ์สีดำกล่าว “ไปกัน พวกเราไปดูกัน”
“ประมุขน้อย นายท่านผู้เฒ่ากำชับไว้ว่าไม่อนุญาตให้ท่าน
