เข้าไปในเขตต้องห้ามใดๆ”
ลาสีดำเอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยน “ข้าไม่กล้าฝ่าฝืนคำสั่งของนายท่านผู้เฒ่าหรอก”
“เหลวไหล! อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ ทิวเขาจิวหลิงนั่นกลายเป็นที่รกร้างไร้ผู้คนไปนานแล้ว มันไม่ใช่เขตต้องห้ามอะไรทั้งนั้น” ชายหนุ่มอาภรณ์สีดำตวาดอย่างดุดัน “หากเจ้าไม่ไป ข้าก็จะไปเอง”
ลาสีดำตอบอย่างใจเย็น “ถ้าท่านกล้าไป ข้าก็กล้าปราบท่าน”
ชายหนุ่มอาภรณ์สีดำอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจอย่างอ่อนระอา “แค่เข้าไปใกล้ๆ มองสักแวบได้หรือไม่? ข้านับถือเจ้าของดาบพิชิตมารเป็นอย่างมาก!”
ลาสีดำเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยว่า “เช่นนั้นข้าจะไปดูแค่แวบเดียว”
ชายหนุ่มอาภรณ์สีดำยิ้มพลางกล่าวว่า “ดีมาก!”
เมื่อคนหนึ่งและลาหนึ่งตัวเดินทางมาถึงนอกทิวเขาจิวหลิง พวกเขาก็พบว่าที่นี่มีคนอยู่แล้ว!
“ใครนะ?”
เกือบจะในเวลาเดียวกัน ผู้อาวุโสฉือเชียวแห่งสำนักกระบี่เก้าสวรรค์ก็ค้นพบชายหนุ่มกับลาหนึ่งตัวเช่นกัน
ทันใดนั้นฉือเชียวรู้สึกหัวใจบีบรัด สีหน้าเปลี่ยนเป็นหนักอึ้งอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน บนร่างของชายหนุ่มและลาตัวนั้นเต็มไปด้วยพลังลมปราณอันแปลกประหลาด เห็นได้ชัดว่าเป็นสิ่งมีชีวิตจากเขตหวงห้ามลึกลับที่สี่นี้!
เห็นชายหนุ่มอาภรณ์สีดำชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วจู่ๆ ก็ปรบมือหัวเราะเสียงดังลั่น
“มาถูกที่จริงๆ ด้วย! พอดีกำลังขาดคนช่วยไปเก็บผลทองคำโลหิตหงส์ นี่ไม่ใช่ว่าได้มาแล้วหรือ?”
ลาสีดำเอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “นายท่านผู้เฒ่าพูดไม่ผิ
