ในตำหนักวิญญาณที่ตันเถียน แสงสีฟ้าเข้มสว่างสายหนึ่งกำลังปั่นป่วน ปลดปล่อยอานุภาพอันเกรียงไกร ดูดซับและหลอมรวมพลังสายฟ้าที่เข้าสู่ร่างกายอย่างรวดเร็ว
สบาย!
ทันใดนั้น ลู่เยี่ยก็รู้สึกเคลิบเคลิ้มราวกับได้ขึ้นสวรรค์ ทุกส่วนของร่างกายที่ถูกสายฟ้าเข้าโจมตีรู้สึกซู่ซ่า ปล่อยพลังศักยภาพและพลังชีวิตที่น่าทึ่งออกมา
ความรู้สึกนั้น เหมือนได้ดื่มน้ำวิเศษ!
แต่ไม่นาน พร้อมกับพลังสายฟ้าใหม่ที่ไหลเข้าสู่ร่างอย่างไม่ขาดสาย ความรู้สึกเจ็บปวดทรมานจนอยากตายก็กลับมาอีกครั้ง…
ลู่เยี่ยจำต้องระดมพลังบำเพ็ญทั้งหมดเพื่อต่อต้านมัน
ในชั่วขณะหนึ่ง เขาบางครั้งก็เคลิบเคลิ้มราวกับขึ้นสวรรค์ บางครั้งก็เจ็บปวดราวกับตกนรก
ประหนึ่งตกอยู่ในสภาวะสวรรค์และนรกในเวลาเดียวกัน
ภายใต้การหล่อหลอมอันเหลือเชื่อนี้ พลังบำเพ็ญของเขาก็กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างช้า ๆ แต่น่าประหลาดใจ
การเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ไม่อาจเทียบได้กับการดูดซับหินวิญญาณมากเพียงใดก็ตาม
แต่เป็นเหมือนการฝึกฝนขั้นสุดยอด ดูดซับพลังใหม่จากสายฟ้า กระตุ้นศักยภาพทั้งหมดของร่างกายให้ตื่นขึ้น
ทุกช่วงเวลาเหมือนกำลังฝ่าด่าน กำลังทะลวง!
หนึ่งวันให้หลัง
ของเหลวในสระสายฟ้าก็ลดลงไปครึ่งหนึ่ง
