ปรากฏการณ์แปลกประหลาดนี้ค่อย ๆ จางหายเข้าไปในพลังปราณรอบตัวของลู่เยี่ยหลังจากผ่านไปเนิ่นนาน
เหลือเพียงวงแหวนศักดิ์สิทธิ์ราวกับภาพลวงตาที่คอยปกป้องล้อมรอบลู่เยี่ย
นี่คือวงแหวนศักดิ์สิทธิ์ตำหนักวิญญาณแต่มัน ‘ไร้รูปไร้ลักษณ์ ว่างเปล่าดั่งภาพมายา’
แม้แต่คนทั่วไปยังไม่อาจสังเกตเห็นได้
กลิ่นอายที่มองไม่เห็นนั้น แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจาก ‘แสงลึกลับสีคราม’ ที่เคยก่อตัวขึ้นก่อนหน้านี้
แต่กลับยิ่งน่าสะพรึงกลัวมากขึ้น
มันมีความกดดันที่แทงทะลุเข้าถึงหัวใจของผู้คน!
“นี่เป็นการทะลวงขีดจำกัดครั้งที่สองของข้าในขอบเขตตำหนักวิญญาณ…”
ในชั่วขณะนี้ ลู่เยี่ยเกิดลางสังหรณ์อย่างรุนแรง
นี่คือขั้นปลายของขอบเขตตำหนักวิญญาณของตนเอง
เมื่อฝึกฝนขั้นนี้จนถึงขั้นสมบูรณ์ นั่นก็หมายความว่าขอบเขตตำหนักวิญญาณของตนได้ก้าวมาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว!
“ขั้นแรก สายรุ้งศักดิ์สิทธิ์กลายเป็นวงแหวน”
“ขั้นที่สอง แสงลึกลับสีคราม”
“ขั้นที่สาม ว่างเปล่าดั่งภาพมายา!”
“ขอบเขตตำหนักวิญญาณของข้า ช่างแตกต่างจากผู้อื่นในโลกนี้อย่างแท้จริง…”
ลู่เยี่ยตระหนักได้ว่า ตนได้ค้นพบหนทางของการฝึกฝนใหม่ในขอบเขตตำหนักวิญญาณแล้ว!
