แม้ว่าโลกคุนหลุนจะกว้างใหญ่เพียงใด แต่หากต้องการให้เจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้น หรือแม้กระทั่งเหนือกว่าโลกเทพยุทธ์ เจียงฉางเชิงจำเป็นต้องปักหมากในมหาพิภพนิลเหลือง
ผู้ศรัทธาในโลกคุนหลุนล้วนมีโชคชะตาของเขา หรือไม่มีรากฐานใดในมหาพิภพนิลเหลือง จึงไม่เหมาะสมที่จะเข้าสู่มหาพิภพนิลเหลือง เพียงท่านเหยียนเท่านั้นที่ใช้ได้ ท่านเหยียนยังไม่ได้หลอมรวมกับโชคชะตาของเจียงฉางเชิง และเป็นคนของเผ่าในมหาพิภพนิลเหลือง เหมาะจะเป็นหมากตัวหนึ่งของเขาเพื่อดึงดูดผู้ศรัทธามากขึ้นในมหาพิภพนิลเหลือง
เมื่อได้ยินว่ามรรคาจารย์ยินดีจะให้โอกาสตนเอง ท่านเหยียนก็ตื่นเต้นจนแทบคลั่ง รีบตอบรับทันทีพร้อมกล่าวขอบคุณที่มรรคาจารย์ยินดีให้โอกาสแก่เขาและเผ่าเหยียน
คราแรกเมื่อมาถึงเทียนจิ่ง เขาเพียงแค่ต้องการสัมผัสแดนสวรรค์แล้วหาโอกาสหลบหนีออกไป พอได้อยู่ในเทียนจิ่งหลายปี เขาก็ได้รู้จักมรรคาจารย์ลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ จนรู้สึกว่าการอยู่ในโลกคุนหลุนก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร
เมื่อเขาได้เห็นพิธีสถาปนาเทพกับตาตัวเอง เขาก็ยอมศิโรราบโดยสมบูรณ์ ละทิ้งความหยิ่งผยองจากมหาพิภพนิลเหลืองไป แทนที่ด้วยความเลื่อมใสต่อมรรคาจารย์ ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าเหตุใดผู้คนจากเผ่าฉางและเผ่าไทอื่อจึงยอมรับใช้มรรคาจารย์ด้วยความเต็มใจ
ก่อนหน้านั้น เขาได้เข้าสู่มหาพิภพจิตจร การรับรู้ของเขาก็ถูกสั่นคลอนอีกครั้ง จนถึงขั้นคลุ้มคลั่งโดยสมบูรณ์
แม้จะเพิ่งเข้าสู่มหาพิภพจิต
