เขาเพียงแค่ต้องใช้วิธีเดียวกับตอนที่ไปดินแดนแห่งปฐมกำเนิด คือใช้เคล็ดวิชาปู้เชวี่ยซ่อมแซมก็พอ!
“รอจนกว่าจะมีโอกาส แล้วค่อยลองดูอีกครั้งก็ไม่สาย”
ลู่เยี่ยเก็บป้ายหยกสีเขียวไว้ แล้วเงยหน้ามองไปที่ต้นไม้ใหญ่ต้นนั้น
ชายหนุ่มผมสีโลหิตเคยกล่าวไว้ว่า ที่รากของต้นไม้ใหญ่ต้นนี้มีแก่นแท้ปราณไม้แรกกำเนิดซ่อนอยู่
และเมื่อครู่ หลังจากที่แผนภาพหมุนเวียนเก้าความตายปรากฏขึ้น ต้นไม้ใหญ่ต้นนี้ได้เกิดความผิดปกติ โบกสะบัดกิ่งก้านไปมา ฟาดเฆี่ยนชายชราร่างผอมแห้งที่ถูกชายหนุ่มผมสีโลหิตยึดร่างอย่างต่อเนื่อง!
ลู่เยี่ยจึงกระโดดออกจากสระน้ำทันที แล้วมาที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นนั้น
เมื่อเข้าไปใกล้ถึงได้พบว่า ต้นไม้ใหญ่นี้สูงมากเพียงใด สมกับคำเปรียบเปรยที่ว่า ‘กิ่งก้านสูงเทียมเมฆ แผ่กิ่งก้านคลุมม่านฟ้า’
แต่ต้นไม้ทั้งต้นถูกปกคลุมด้วยปราณแห่งความตายอย่างหนาแน่น และหมดสิ้นซึ่งชีวิตชีวาแล้ว
ลู่เยี่ยเงยหน้ามองขึ้นไป บนกิ่งไม้มีซากศพแขวนอยู่อย่างหนาแน่น ไม่ใช่อื่นใดแต่เป็นซากศพของเหล่าเทพมาร
และทั้งหมดล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งจากสายปีศาจกู่พิษเผาใจทั้งสิ้น!
หรือว่าต้นไม้นี้เคยเป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ปกป้องสำนักเต๋าเจิ้งชิง?
