ในสถานะเสียเปรียบ ถูกปราณดาบทำร้ายอวัยวะภายในจนบาดเจ็บ!
ฮวาเทียนเฟิ่งจ้องมองลูเยี่ยอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “สมุนไพรวิญญาณต้นนั้นเป็นของท่านแล้ว”
ด้วยพลังบำเพ็ญขอบเขตแท่นทองคำขั้นปลาย ถึงแม้จะชักดาบติดต่อกันถึงสองครั้ง แต่ก็ยังไม่สามารถเอาชนะลูเยี่ยที่อยู่ในขอบเขตตำหนักวิญญาณได้ ทำให้ฮวาเทียนเฟิ่งรู้สึกไม่สงบในใจ ตั้งแต่ฝึกฝนมาจนถึงตอนนี้เขายังไม่เคยพบคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่ท้าทายสวรรค์เช่นนี้มาก่อน ไม่มีใครเทียบได้ ไม่ต้องคิดเลยหากลูเยี่ยมีพลังบำเพ็ญขอบเขตแท่นทองคำ เขาจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน!
ลูเยี่ยเช็ดคราบเลือดที่มุมปากและกล่าวว่า “อีกครั้ง!”
“ยังจะเอาอีกหรือ?”
ฮวาเทียนเฟิ่งรู้สึกแปลกใจ แต่เมื่อมองสบกับดวงตาที่แน่วแน่และเจิดจ้าของลูเยี่ยเขาก็เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องถามอีก ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีก นี่คือการต่อสู้เพื่อมหาวิถี! ผู้ฝึกกระบี่ไม่ยอมแพ้หรือ? ผู้ฝึกดาบย่อมไม่มีทางถอยใดเช่นกัน!
พลังลมปราณทั่วร่างของฮวาเทียนเฟิ่งแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง ชูดาบฟันออกไป บนหน้าผาภาพนองเลือดปรากฏขึ้น แสงดาบที่สว่างวาบราวกับผ้าไหมก็พุ่งผ่านไปในพริบตา ในเวลาเดียวกันเจตจำนงกระบี่แห่งวิถีสายหนึ่งพลันพุ่งขึ้นสูง หนักแน่นราวกับภูเขากระบี่อันสูงตระหง่านที่ผุดขึ้นมาจากพื้นดิน ดาบและกระบี่ปะทะกัน เสียงคำรามดังสนั่นฟ้า ท่ามกลางควันและแสงสีที่โหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง ร่างของลูเยี่ยลอยกระเด็นออกไป แต่ยังไม่ทันจ
