ะกระแทกพื้นเขาก็ใช้มือข้างหนึ่งยันกระบี่ไว้ พยุงร่างกายไว้ไม่ยอมล้มลง
เพียงแต่ใบหน้าหล่อเหลาของเขากลับซีดขาวไปมาก นิ้วมือที่กุมกระบี่มีเลือดไหลจนชุ่มโชกไปทั่วด้ามกระบี่ ในทางกลับกันฮวาเทียนเฟิ่งยังคงแข็งแกร่งเหมือนเดิม! เพียงแต่ระหว่างคิ้วและดวงตาของเขาปรากฏแววซับซ้อนขึ้นเล็กน้อย มีทั้งความชื่นชมและความสับสน เพราะการโจมตีครั้งที่สามนี้เขาไม่ได้เก็บพลังไว้เลย ใช้พลังทั้งหมดอย่างเต็มที่! และเขายังใช้เคล็ดวิชาสังหารที่แท้จริง ฮวาเทียนเฟิ่งจะสู้แบบเอาเป็นเอาตายเช่นนี้ก็ต่อเมื่อต่อสู้กับศัตรูระดับหัวหน้าเท่านั้น แต่ลูเยี่ยเป็นเพียงแค่ผู้ฝึกกระบี่ที่มีพลังบำเพ็ญของขอบเขตตำหนักวิญญาณ กลับรับมือดาบนี้ได้อย่างยากลำบาก!
แน่นอนว่าลูเยี่ยได้รับบาดเจ็บไม่น้อยแต่ก็ยังไม่ถึงกับพ่ายแพ้ นี่แทบจะพลิกความเข้าใจของฮวาเทียนเฟิ่งโดยสิ้นเชิง! จะให้เขาไม่ชื่นชมได้อย่างไร?
“การมีศิษย์เช่นท่าน ถือเป็นโชคดีของสำนักกระบี่เกาสวรรค์!” ฮวาเทียนเฟิ่งเก็บดาบเข้าฝัก ประสานมือและกล่าวว่า “ข้าได้รับการชี้แนะมากมายแล้ว”
“ได้รับการชี้แนะหรือ?” ลูเยี่ยค่อยๆ ยืดตัวตรง กล่าวว่า “ผู้ฝึกดาบทั้งหมดล้วนถ่อมตัวเช่นนี้เหมือนกันหมดหรือ?” นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายพร้อมที่จะลงมือ “อยากจะลองอีกสักตั้งหรือไม่?”
ฮวาเทียนเฟิ่งส่ายหน้า “ดาบสามกระบวนท่าก็เพียงพอแล้ว หากยังจะประมือกันอีกก็จะเป็นการต่อสู้เพื่อความเป็นความตาย ข้าไม่มีความแค
