ผู้ที่ยังคงอยู่ในบริเวณนั้นมีเพียงสองกลุ่มเท่านั้น
กลุ่มหนึ่งคือศิษย์ของสำนักเต๋าหลิงซู มีทั้งหมด ยี่สิบสี่คน นำโดยบุตรศักดิ์สิทธิ์เนี่ยเหวินชวน อีกกลุ่มหนึ่งคือลูกหลานของราชวงศ์เซี่ยงและตระกูลอื่นๆ รวมแล้วมองดูเจ็ดสิบเอ็ดคน นำโดยเซี่ยงเจียนซงจากราชวงศ์เซี่ยง
แม้ว่าเซี่ยงเจียนซงจะไม่ใช่องค์ชายแต่ก็เป็นพระญาติของราชวงศ์ เป็นหนึ่งในผู้แข็งแกร่งขอบเขตแท่นทองคำที่โดดเด่นที่สุดในราชวงศ์เซี่ยง เมื่อหลายปีก่อนเขาเคยฝึกฝนอยู่ที่สำนักศึกษาต้าเฉียนและเคยดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการใหญ่แห่งกรมปราบปีศาจ
ส่วนบรรดาบุตรหลานของตระกูลใหญ่ทั้งเจ็ดก็มีผู้นำของแต่ละตระกูล ซึ่งล้วนเป็นยอดฝีมือในหมู่ยอดฝีมือทั้งสิ้น
“สำนักกระบี่เกาสวรรค์ของพวกเจ้าต้องการเปิดศึกในเวลานี้จริงๆ หรือ?”
เนี่ยเหวินชวนเอ่ยปาก เขาสวมชุดนักพรต ดวงตาสงบนิ่ง ร่างกายสง่าผ่าเผย ตรงตระหง่าน บุคลิกที่โดดเด่นเหนือทุกคน ทางฝั่งสำนักกระบี่เกาสวรรค์มีแค่ยี่สิบกว่าคนเท่านั้น แต่ศัตรูที่ต่อกรกับพวกเขามีเกือบร้อยคน!
แค่ในด้านจำนวนคนก็ไม่เท่าเทียมกันเลย ลูเยี่ยแก้ไขว่า “เจ้าถามผิดแล้ว คนที่จะทำสงครามกับพวกเจ้าคือข้าเพียงคนเดียว”
กล่าวจบเขาสั่งกำชับลีชิวอวี่และคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างกายว่า “สักครู่พวกเจ้าจงคอยเฝ้าอยู่โดยรอบ อย่าให้พวกเขาวิ่งหนีไปได้”
ทุกคน “???”
ลูเยี่ยจะเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ทั้งหมดเพียงลำพังรึ?
มั่วไฉ่หนี ฮวาเทียนเฟิ่ง เซี่ยเปาสู และผู
