ระตุกทันใดนั้นก็เห็นร่างสูงโปร่งปรากฏขึ้นที่ประตูห้องในมือยังถือไหสุราอยู่ไม่ใช่ใครอื่นเป็นลูเยี่ย!
“เจ้า…”
ชายชุดคลุมสีเทารู้สึกสั่นสะท้านในใจเมื่อครู่เขาฟันโดนเด็กหนุ่มคนนี้อย่างแม่นยำทำลายเขาไปอย่างสิ้นเชิงแล้วแต่ทำไมถึงกลับมามีชีวิตอีกได้?
ราวกับมองทะลุความคิดของชายชุดคลุมสีเทาลูเยี่ยยิ้มเล็กน้อย “เป็นเพียงค่ายกลมายาที่ไม่คู่ควรแก่การกล่าวถึงเท่านั้นไม่มีพลังอำนาจอะไรแต่สามารถพลิกกลับทิศทางและทำให้สลับความจริงกับมายาได้”
ค่ายกลมายาหรือ?
ชายชุดคลุมสีเทาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “เจ้ารู้ล่วงหน้าแล้วว่าข้าจะมาลอบสังหารเจ้าในคืนนี้?”
ลูเยี่ยส่ายหน้าเล็กน้อย “เมื่อครึ่งเดือนก่อนข้าได้จัดวางค่ายกลไว้รอบๆ เรือนเมฆาเขียวแล้วเดิมทีเพื่อป้องกันภัยล่วงหน้าไม่คิดเลยว่าคืนนี้จะได้จับปลาตัวใหญ่เช่นท่าน”
เมื่อครึ่งเดือนที่แล้วเป็นช่วงที่ลูเยี่ยกำลังตระหนักรู้เคล็ดวิชามหาดาราทำให้เกิดความเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ขึ้น
แม้แต่เจ้าสำนักเวินชิวเจวี่ยก็ยังแนะนำให้เขาเก็บตัวเงียบเชียบเกรงว่าความโดดเด่นจะนำมาซึ่งภัยพิบัติลูเยี่ยย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่เตรียมการดังนั้นจึงทุ่มเทความคิดจัดตั้งค่ายกลสองชุดรอบๆ เรือนเมฆาเขียวและสถานที่ฝึกฝนของตนและคืนนี้ก็ได้ใช้ประโยชน์จากมันแล้ว!
“เป็นไปไม่ได้ตอนที่ข้าเข้ามาเหตุใดข้าไม่รู้สึกถึงกลิ่นอายของค่ายกลอื่นเลย?”
ชายชุดคลุมสีเทาขมวดคิ้วลูเยี่ยหัวเราะพลางกล่าวว่า “ก็เพราะเ
