ลือดผิวหนังฉีกขาดจนน่าตกใจยิ่งนักเซี่ยงชิงโจวแข็งแกร่งเกินไปแข็งแกร่งกว่าปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์อย่างเทียบไม่ติดแม้ว่าลูเยี่ยจะทุ่มเทสุดกำลังก็ไมอาจเติมเต็มช่องว่างนี้ได้
“ยังไม่ตายอีกหรือ?”
เซี่ยงชิงโจวไมอาจสงบใจได้เขาไม่ได้เก็บพลังไว้เลยทั้งสองครั้งล้วนใช้กระบวนท่าสังหารไม่ต้องพูดถึงขอบเขตตำหนักวิญญาณหากเปลี่ยนเป็นผู้ฝึกตนขอบเขตแท่นทองคำคนใดก็คงถูกสังหารไปอย่างง่ายดายแล้ว!
ใครจะคิดว่าจะถูกเด็กหนุ่มที่มีพลังบำเพ็ญเพียงขอบเขตตำหนักวิญญาณต้านทานเอาไว้ได้!
“เด็กผู้นี้มิอาจปล่อยไว้ได้!”
เซี่ยงชิงโจวออกมือซ้ำอีกครั้งใบหน้าเต็มไปด้วยสังหารเจตนาราวกับทุ่มสุดชีวิต
มิใช่เพราะลูเยี่ยทำให้เขารู้สึกคุกคามแต่เป็นเพราะไม่อยากเสียเวลาอีกต่อไปเกรงว่าความวุ่นวายที่นี่จะดึงดูดความสนใจของคนอื่นในสำนักดาบแห่งวิถีพุ่งทะยานผ่านอากาศกระแสสายฟ้าคุกรุ่นปราณเพลิงและสายฟ้าประทุออกมาพลังลมปราณที่ทำลายล้างนั้นน่าตกใจอย่างยิ่ง
ในชั่วขณะนี้ลูเยี่ยรู้สึกถึงภัยคุกคามถึงชีวิตอย่างรุนแรงผิวหนังรอบกายรู้สึกเจ็บแปลบแผ่นหลังหนาวเหน็บราวกับคนที่กำลังจะจมน้ำตาย!
แต่ลูเยี่ยไม่ได้ถอย
กลับยิ้มออกมาเขาสัมผัสได้ว่าภายใต้การกระตุ้นของภัยคุกคามร้ายแรงถึงชีวิตนี้คอขวดของพลังบำเพ็ญของตัวเองเริ่มคลายตัวแล้ว!
ลูเยี่ยไม่ถอยแต่กลับรุกคืบไปข้างหน้าดึงดาบศึกสีดำเล่มหนึ่งออกมาด้วยเสียงกังวานเพลิงโลหิตฉางคง!
เจ้าเมืองจักรพรรดิแดงหลิว
