็กๆ หลังจากแยกประเภทและคัดกรองทีละชิ้นแล้ว ลูเยี่ยก็รู้สึกพอใจอย่างยิ่ง สำนักปฏิบัติกับเขาดีมาก!
เพียงแค่ดูรูปลักษณ์ของสมบัติแต่ละชนิดที่ได้รับในครั้งนี้ ก็ทำให้ลูเยี่ยสัมผัสได้ว่า เวินชิวเจวี่ยและคนอื่นๆ ทุ่มทุนอย่างแท้จริง
“ไม่รู้ว่าดาบเล่มนี้ซ่อนความลับอะไรไว้”
ลูเยี่ยหยิบกล่องดาบเจ็ดชุนที่ได้รับมาจากบรรพชนหลินชวนออกมา กล่องดาบนั้นหล่อด้วยทองสัมฤทธิ์สีดำสนิท ทั้งหมดเต็มไปด้วยรอยแตกละเอียดที่กระจัดกระจาย มันหนักอย่างน่าประหลาด เมื่อถือไว้ในมือก็ราวกับถือภูเขาเล็กๆ เมื่อลูเยี่ยใช้จิตเทวะสัมผัส เขาก็รู้สึกได้ชัดเจนถึงพลังลมปราณแห่งกาลเวลาอันยาวนานที่พุ่งเข้ามาปะทะใบหน้า เห็นได้ชัดว่ากล่องดาบนี้ก็เป็นของโบราณชิ้นหนึ่งเช่นกัน!
เมื่อเปิดกล่องดาบออก เขาเห็นดาบบินสีดำยาวเพียงหกชุนวางอยู่ภายใน
ดังเช่นที่บรรพชนหลินชวนกล่าวไว้ว่า ดาบบินได้ชำรุดเสียหายอย่างหนัก ตัวดาบมีรอยบิ่นและรอยแตกหลายจุด อีกทั้งมีคราบสนิมที่ไมอาจลบเลือนได้ ทว่าเพียงแค่เหลือบมองปราดเดียวโดยไม่จำเป็นต้องรับรู้ด้วยพลัง ก็สามารถสัมผัสได้ถึงกระแสอำมหิตดุร้ายที่หนาวเหน็บจนถึงกระดูก!
ลูเยี่ยรู้สึกสั่นสะท้านในใจ ดาบเล่มนี้ราวกับถูกย้อมด้วยโลหิตมานับไม่ถ้วน ได้ฟันฟาดศัตรูยิ่งใหญ่มาแล้วนับไม่ถ้วน เป็นอาวุธร้ายกาจอย่างแท้จริง!
และเมื่อลูเยี่ยใช้พลังจิตเทวะสัมผัส ภาพหนึ่งที่น่าอัศจรรย์ปรากฏขึ้นในห้วงความคิด ในโลกอันว่างเปล่าที่มืด
