นจากไป หลิวจินรีบตามไปติด ๆ
ณ ห้องโถงใหญ่แห่งนี้ ลู่เยี่ยกลายเป็นจุดสนใจที่ได้รับความสนใจมากที่สุด ยิ่งได้รับการให้ความสำคัญจากผู้คนมากเท่าใด ในใจของเขาก็ยิ่งรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเท่านั้น จึงไม่ต้องการอยู่ต่ออีกต่อไป
“เด็กน้อย เจ้าเต็มใจที่จะรับข้าเป็นอาจารย์หรือไม่?” ทันใดนั้น ชายชราร่างผอมแห้ง ผมบางเอ่ยปากขึ้น
เวินชิวเจวี่ยตกใจ “ท่านอาจารย์ลุง เหตุใดท่านถึงคิดจะรับศิษย์?”
ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ณ ที่นั้นก็ประหลาดใจเช่นกัน
ชายชราผอมแห้งนามว่า ‘ขงหลินชวน’ เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่เป็น ‘บรรพชน’ ที่เหลืออยู่ของสำนักกระบี่เก้าสวรรค์
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ขงหลินชวนได้เก็บตัวฝึกฝนมาโดยตลอด ไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวในโลก
วันนี้ เมื่อลู่เยี่ยทำให้เกิดปรากฏการณ์ ‘ดาบร้อยเล่มก้องกังวาน’ พร้อมกันจึงทำให้บรรพชนผู้นี้ตื่นรู้แล้วออกมาจากการปิดด่านอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ไม่มีใครคิดว่าขงหลินชวนจะเสนอขอรับลู่เยี่ยเป็นศิษย์!
หากลู่เยี่ยตอบตกลง ตามลำดับผู้อาวุโสแล้ว เจ้าสำนักเวินชิวเจวี่ยก็ต้องเรียกลู่เยี่ยว่า ‘อาจารย์อาน้อย’ ส่วนเหล่าผู้อาวุโสในที่ประชุมอย่างมากก็มีศักดิ์เท่ากับลู่เยี่ยเท่านั้น!
“ข้าหรือ?” ลู่เยี่ยชะงักไป
บรรพชนหลินชวนกล่าวอย่างอ่อนโยน “มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่สามารถสืบทอดวิชาทั้งหมดของบรรพจารย์ได้ และข้ายินดีที่จะชี้แนะมหาวิถีให้แก่เจ้าด้วยตนเอง ตราบเท่าที่ข้ายังมีชีวิตอยู่!”
ในชั่วข