ูญสิ้นไปอย่างไรร่องรอย ที่แท้จักรวาลเบื้องล่างแห่งนี้ก็หายไปเช่นนี้เองหรือ
เจียงฉางเชิงถามว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าก่อความผิดอะไรไว้”
หลี่วเสินโจวกัดฟันพูดว่า “เจ้าฆ่าเจ้าสวรรค์ปู้ ทำลายต้นกำเนิดคงคาสวรรค์ เป็นบาปที่ไมอาจให้อภัย!”
“เช่นนั้นเจ้าคิดว่าข้าทำไปเพราะเหตุใด”
“ข้าจะไปรู้ได้อยางไรว่าเหตุใดเจ้าต้องทำเช่นนั้น!”
“ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่รู้อะไรเลย แค่ทำเพื่อไล่ล่าพลังที่แข็งแกร่งให้โลกเทพยุทธเท่านั้น ในเมื่อเป็นเช่นนี้เจ้าก็ไม่จำเป็นต้องถามหาความจริงอีก”
คำพูดของเจียงฉางเชิงทำให้หลี่วเสินโจวขมวดคิ้ว ก่อนจะค่อยๆ สงบลง ความจริงเขารู้เรื่องสกปรกของโลกเทพยุทธดีอยู่แล้ว แต่เขาคิดว่านั่นเป็นเรื่องปกติ ภายใต้อำนาจใดๆ ล้วนมีทั้งขาวและดำ ไม่ช้าก็เร็วต้องมีผู้บริสุทธิ์ถูกเหยียบย่ำเป็นธรรมดา
“หากเจ้าต้องการตามหาความจริง เช่นนั้นก็ไปค้นหาด้วยตัวเอง แต่หากเจ้าต้องการไล่ล่าพลังที่ยิ่งใหญ่กว่านี้ เช่นนั้นก็ลองคิดดูให้ดีว่า โลกเทพยุทธไมอาจทำอะไรข้าได้เลย”
เมื่อเสียงของเจียงฉางเชิงสิ้นสุดลง หลี่วเสินโจวก็รู้สึกตกใจอย่างแรง เมื่อเขาลืมตาอีกครั้งก็พบว่า ตนกลับมายังจักรวาลเบื้องล่างที่เคยอยู่ก่อนหน้านี้
เขาหันกลับไปมองก็เห็นเงาร่างหนึ่งไม่ไกลออกไป นั่นก็คือหลี่ชางไห หลี่ชางไหายืนเหม่ออยู่กับที่ สีหน้าเลื่อนลอยอยู่นานกว่าจะได้สติกลับคืนมา
หลี่วเสินโจวรู้สึกประหลาดใจ ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายรอดมาได้อย่างไร
