พริ้วไหวราวกับเมฆคลื่น เสื้อคลุมนักพรตธาตุลมและไฟส่งเสียงดังสะบัด เจตจำนงดาบอันทรงพลังและหนักแน่นเหนือใครสายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากร่างของชายสวมหมวกทรงสูง
เมื่อเจตจำนงดาบปรากฏ ราวกับภูเขากำลังผุดขึ้นจากพื้นดิน ตั้งตระหง่านค้ำฟ้า
ชายชราในเสื้อคลุมฟางและผู้แข็งแกร่งอีกสิบเอ็ดคนโจมตีพร้อมกัน แต่การโจมตีทั้งหมดกลับถูกป้องกันไว้ได้ ไม่ว่าจะเป็นเคล็ดวิชาลึกล้ำ หรือสมบัติล้ำค่าใด ๆ ก็ไม่สามารถสั่นคลอนเจตจำนงดาบแห่งวิถีนั้นได้แม้แต่น้อย!
ชายชราในเสื้อคลุมฟางและคนอื่น ๆ ต่างตะลึงงัน นี่คือพลังในโลกมนุษย์กระนั้นหรือ?
หลิวไป่ยกมือขวาขึ้น ชี้แนะไปในอากาศ
เปรี้ยง!
ร่างของชายผอมแห้งที่ลงมือเป็นคนแรกเมื่อครู่ก็ดูราวกับผืนผ้าใบที่ถูกวาด และภายใต้นิ้วที่ชี้มานั้น ผืนผ้าใบก็ฉีกขาดเป็นรอยแผลเลือดนับไม่ถ้วน เลือดเนื้อ เส้นลมปราณ กระดูก อวัยวะภายใน จิตเทวะ ทั้งหมดถูกบดขยี้และแตกกระจาย! เมื่อร่างของเขาระเบิดออก ก็เหมือนภาพวาดที่เต็มไปด้วยเลือดได้กลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา แล้วก็ปลิวหายไปในอากาศอย่างกะทันหัน
“ครั้งนี้เป็นอย่างไรบ้าง?” หลิวไป่ถามอย่างจริงจัง
ลูเยี่ยตอบอย่างจริงจัง “ตายได้งดงามเกินไป ไม่ใกล้เคียงกับคำว่าอนาถเลย”
หลิวไป่ใคร่ครวญเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า “ข้าจะลองอีกครั้ง”
ในขณะนี้ ชายชราในเสื้อคลุมฟางและคนอื่น ๆ ขวัญหนีดีฝ่อแล้ว! ช่างน่ากลัวเหลือเกิน! นี่มันเทพเซียนที่ลงมาจากดินแดนหลิงซางกระนั้นหรือ?
