หากไม่ใช่เช่นนั้น ในโลกมนุษย์ทั่วไป จะมีคนที่ผิดปกติถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?
เพียงแค่เจตจำนงดาบแห่งวิถีก็สามารถต้านทานการโจมตีของพวกเขาทั้งหมดได้ เพียงแค่ชี้เบา ๆ ก็สังหารคนได้ราวกับฉีกภาพวาด! นี่มันเป็นการต่อสู้ที่ไหน ชัดเจนว่ามันคือการบดขยี้ เป็นการย่ำยี!
“ถอย!”
ชายชราในเสื้อคลุมฟางตะโกนสุดเสียง หมุนตัวหนีไปทันที โอกาสในดินแดนลับของบรรพบุรุษจะสำคัญกว่าการรักษาชีวิตได้อย่างไร? แม้จะพยายามสู้ ก็เหมือนแมลงเม่าบินเข้ากองไฟเท่านั้น ใครเล่าจะโง่พอไปเสี่ยงชีวิต?
ชายสวมหมวกทรงสูงสังหารคู่ต่อสู้สองครั้งอย่างต่อเนื่อง ได้สั่นคลอน ‘มังกรวารี’ เหล่านั้นอย่างสิ้นเชิง ทำให้ความฮึกเหิมของพวกเขาพังทลายลง ไม่กล้าที่จะต่อสู้ขัดขืนอีกต่อไป
เหล่า ‘มังกรวารี’ ที่มาจากโลกมนุษย์เหล่านี้กลัวว่าจะวิ่งหนีได้ไม่เร็วพอ จึงใช้เคล็ดวิชาการหลบหนีที่เก็บซ่อนไว้ออกมาใช้อย่างเต็มที่
หลิวไป่เคลื่อนไหวอย่างไม่รีบร้อน โบกแขนเสื้อคลุมเบา ๆ เจตจำนงดาบที่เชื่อมต่อฟ้าดินแผ่ขยายออกไป ราวกับกรงขังครอบคลุมทุกทิศทางของที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลู ตัดขาดเส้นทางหลบหนีทั้งหมด
แย่แล้ว! สีหน้าของชายชราในเสื้อคลุมฟางและคนอื่น ๆ เปลี่ยนไปอย่างมาก พวกเขาโจมตีอย่างบ้าคลั่ง พยายามที่จะเปิดช่องทางเพื่อเอาชีวิตรอด แต่ชั่วขณะนี้พวกเขาไม่อาจทำเช่นนั้นได้เลย เจตจำนงดาบนั้นทั้งหนักแน่นและเปี่ยมด้วยอำนาจเกินไป ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนเป็นมดที่ก
