ำลังพยายามโค่นต้นไม้ใหญ่
ลูเยี่ยเห็นเช่นนั้นจึงกล่าวทันทีว่า “ไม่ต้องให้มันดูอนาถ ขอเพียงไม่ให้หนีไปได้แม้แต่คนเดียว!”
“เรื่องนี้ทำได้ง่าย” หลิวไป่รู้สึกผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด มหาวิถีที่เขายึดมั่นมาตลอดชีวิตคือการแสวงหาความสมบูรณ์แบบขั้นสูงสุด แม้แต่การสังหารศัตรูก็เป็นเช่นนั้น การจะทำให้คู่ต่อสู้ตายอย่างอนาถนั้น จริง ๆ แล้วก็ทำให้เขารู้สึกลำบากใจอยู่บ้าง มิฉะนั้น เขาคงไม่สังหารคนไปแล้วหนึ่งคน แล้วมาถามความเห็นของลูเยี่ย
ทันใดนั้น หลิวไป่ก็ยกมือขึ้น ในชั่วขณะนั้น ราวกับเทพดาบไร้เทียมทานกำลังชักดาบออกจากฝัก ทุกครั้งที่ดาบฟันลงมา ย่อมมีคู่ต่อสู้ผู้หนึ่งสลายไป ทั้งร่างกายและจิตเทวะล้วนถูกทำลายภายใต้เจตจำนงดาบอันไรเทียมทาน
ในสายตาของคนภายนอก ชายสวมหมวกทรงสูงไม่ได้ดูเหมือนกำลังต่อสู้ แต่ดูเหมือนกำลังหั่นผักหั่นปลา ผักและปลาได้ถูกวางไว้บนเขียงแล้ว ทำให้เขาสามารถเชือดเฉือนได้ตามใจ มีบางคนพยายามดิ้นรนสุดชีวิต พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ไม่สนใจแม้ต้องใช้ตัวตนที่จะพินาศไปด้วยกัน แต่เงาร่างยังอยู่กลางทาง ก็ถูกทำลายจนสิ้นซากอย่างราบคาบ
บางคนหวาดกลัวจนสติแตก อ้อนวอนขอหนทางรอดชีวิต แต่ก็เปล่าประโยชน์เช่นกัน ถูกสังหารในชั่วพริบตา แม้ว่าหลิวไป่จะมีอุปนิสัยที่เย็นชาและเฉยเมย แต่เขาก็รู้ดีโดยไม่ต้องถามว่า สหายตัวน้อยของเขาได้รับความทุกข์ทรมานอย่างมาก เก็บความขุ่นเคืองและความโกรธไว้เต็มอก สิ่งที่เขาต
