จะแข็งพอหรือไม่!”
ในดวงตาอันล้ำลึกของเด็กหนุ่มมีเปลวไฟแห่งความโกรธแค้นกำลังเดือดพล่านราวกับลาวาที่กำลังปะทุ ระหว่างคิ้วเต็มไปด้วยอารมณ์รุนแรงที่ไมอาจระงับได้
เถาปิงเดิมทีอ้าปากจะพูด แต่ถูกสายตาของเด็กหนุ่มมองจนขวัญหนีดีฝ่อ วิญญาณแทบจะหลุดออกจากร่าง ไม่สามารถพูดออกมาได้อีกแม้แต่คำเดียว!
เด็กหนุ่มชกไปที่หน้าอกของเถาปิงอย่างแรง จนเกิดเป็นรอยบุ๋มลงไป
เถาปิงมีเลือดไหลออกจากทั้งเจ็ดทวาร ตาถลนด้วยความโกรธ “เจ้า… เจ้าและตระกูลลูจะต้อง… ต้องได้รับ…”
คำว่า ‘กรรม’ ยังไม่ทันหลุดจากปาก ลูเยี่ยก็ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนเตะจนศีรษะของเถาปิงแตกละเอียด เลือดและเนื้อกระเด็นไปทั่วทุกที่
ลูเยี่ยก้มหน้ามองร่างไร้ศีรษะของเถาปิงที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด แล้วเอ่ยเสียงเบาว่า “ถึงเจ้าไม่บอก ข้าก็จะสืบให้รู้เรื่องในภายหลังอยู่ดี”
แม้แต่เหล่าเกา เฒ่าจ้าว และเซียหลิงชิว เมื่อได้เห็นภาพนี้ก็อดรู้สึกขนพองสยองเกล้าไม่ได้
ลูเยี่ยในยามโกรธเกรี้ยว แม้ภายนอกดูเหมือนสงบนิ่ง แต่ความจริงแล้วเป็นคนละคนกับปกติโดยสิ้นเชิง!
เชี่ยงฉางจิ้ง ขันทีเผย และคนอื่น ๆ ล้วนตกตะลึง ราวกับไม่รู้จักลูเยี่ยมาก่อน
“ลูเยี่ย เจ้าต้องการทำอะไร?”
ขันทีเผยม่นตาหดเล็กลง เมื่อเห็นลูเยี่ยเดินมาทางเขา
“ทำตัวดี ๆ”
เหล่าเกายกปล้องยาสูบขึ้นมาเคาะกลางอากาศ
เปรี้ยง!
จุดตันเถียนของขันทีเผยแตกสลาย พลังบำเพ็ญทั้งหมดก็ถูกทำลายจนหมดสิ้น!
ขันทีเฒ่าส่งเสียงกร
