องลูเชียวได้
ตรงหน้าประตูอันศักดิ์สิทธิ์ราวกับห้วงดวงดาว ลูเยี่ยหันกายก้าวเดิน สิ่งแรกที่ทำคืออุ้มพี่ใหญ่ลูเชียวขึ้นมา
“ท่านพี่ ไม่เป็นไรแล้ว ท่านนอนพักให้สบายเถิด”
ลูเยี่ยเอ่ยเสียงเบา
บาดแผลอันน่าสยดสยองบนร่างของพี่ใหญ่ทำให้จิตสังหารในใจของลูเยี่ยยิ่งลุกโชนรุนแรง แทบจะระเบิดออกมา แต่ยิ่งเป็นเช่นนั้น สีหน้าของเขากลับยิ่งเยือกเย็น ไมอาจมองเห็นความปั่นป่วนทางอารมณ์แม้แต่น้อย
“ท่านแม่ทัพ รบกวนท่านช่วยดูแลพี่ใหญ่ของข้าด้วย”
ลูเยี่ยมอบพี่ใหญ่ลูเชียวให้กับเซียหลิงชิว
“มอบให้ข้าเถิด”
เซียหลิงชิวใช้ฝ่ามือรองรับ มีแสงศักดิ์สิทธิ์สายเล็ก ๆ พวยพุ่งออกมาแล้วครอบคลุมลูเชียวไว้ แล้วค่อย ๆ ประคองไว้ด้วยสองมือด้วยความระมัดระวัง นี้ไม่เพียงเป็นการรักษาอาการบาดเจ็บ แต่ยังเป็นการปกป้องอีกด้วย
“ลูเยี่ย เร็วเข้า รีบสั่งให้คนผู้นั้นปล่อยองค์ชายเดี๋ยวนี้ มิเช่นนั้น พวกเจ้าจะต้องตายกันหมด!”
ขันทีเผยตวาดเสียงดัง
เสียงเพิ่งดังขึ้น ขันทีเผย ชายวัยกลางคนผู้มีหนวด และหญิงสาวผู้งดงามก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน
ขันทีเผยพุ่งเข้าใส่ลูเยี่ย ชายวัยกลางคนผู้มีหนวดและหญิงสาวผู้งดงามพุ่งเข้าใส่เซียหลิงชิว
ทั้งสามล้วนเป็นปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์ อีกทั้งประสานงานกันอย่างกลมกลืน เห็นชัดว่าได้ติดต่อสื่อสารกันในที่ลับมาก่อนแล้ว ทั้งหมดนี้ก็เพื่อจับลูเยี่ยทั้งเป็น และแย่งชิงลูเชียวไปเป็นตัวประกัน!
หากเป็นผู้อื่น ย่อมไมอาจตอบโต้ได
