บทที่ 101 ความโกรธเกรี้ยวของลูเยี่ย
ยามพลบค่ำเข้มข้น ค่ำคืนใกล้มาเยือนแล้ว
รอบ ๆ ที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลูได้ถูกองครักษ์มังกรดำแปดร้อยนายล้อมไว้ก่อนแล้ว
องครักษ์มังกรดำเหล่านี้มาจากราชสำนักต้าเฉียน
ผู้บังคับบัญชาที่แข็งแกร่งที่สุดมีพลังบำเพ็ญขอบเขตตำหนักทองคำ
ผู้ที่อ่อนแอที่สุดก็ยังมีพลังบำเพ็ญขอบเขตตำหนักวิญญาณการหลอมรวมที่หกแล้ว
นี่คือมาตรฐานขั้นต่ำของการเป็นองครักษ์มังกรดำ!
เมื่อองครักษ์มังกรดำแปดร้อยนายจัดตั้งกระบวนทัพปิดล้อมที่ดินบรรพบุรุษตระกูลลูจนมิดชิด บรรยากาศช่างเหมือนกับควันสัญญาณศึกที่รวมตัวกัน กลิ่นอายสังหารพุ่งทะยานสู่ฟากฟ้า
เมื่อมองจากระยะไกล เมื่อลูเยี่ยเห็นภาพนี้ ก็อดคิดในใจไม่ได้ว่า ไม่แปลกใจเลยที่ตระกูลหลีและตระกูลฟางจะพ่ายแพ้อย่างยับเยินถึงเพียงนั้น
หากไร้ซึ่งปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์ประจำการอยู่ เกรงว่าคงไม่มีตระกูลใดที่จะต้านทานการบุกโจมตีขององครักษ์มังกรดำกลุ่มนี้ได้!
“คุณชายลู เชิญรีบเข้าไปเถิด องค์ชายสามรอท่านอยู่นานแล้ว”
ผู้ที่นำทางให้ลูเยี่ยก็คือขันทีเผย
ก่อนหน้านี้ขันทีเผยเป็นผู้ที่เดินทางไปยังตระกูลลูด้วยตนเอง เพื่อเชิญลูเยี่ยมาที่นี่
“ทั้งที่เป็นที่ดินบรรพบุรุษตระกูลลูของข้า แต่กลับทำให้ข้ารู้สึกเหมือนเป็นคนนอกไปเสียได้”
ลูเยี่ยพึมพำ
ขันทีเผยยิ้มเล็กน้อย “คุณชายลูควรจะรู้สึกขอบคุณ หากไม่มีองค์ชายสาม ใครจะช่วยพวกท่านตระกูลลูแก้ไขวิกฤติได้”
เขาเดินนำหน