้า พาลูเยี่ยเข้าไปในที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลู
ที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลูมีการสร้างตำหนักหลัก ตำหนักรอง และสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ
ศาลบรรพชนของตระกูลลูตั้งอยู่ด้านหลังของตำหนัก ในขณะนั้น ด้านหน้าศาลบรรพชนของตระกูลลู องค์ชายสามเชี่ยงฉางจิ้งนั่งอยู่บนเก้าอี้หุ้มหนังสือตัวหนึ่ง
มีชายหนึ่งหญิงหนึ่งยืนอยู่ข้างองค์ชายสามเชี่ยงฉางจิ้ง ชายหนุ่มผู้นั้นสวมเสื้อคลุมหยกคาดเข็มขัดทอง หนวดเคราพลิ้วไหวในสายลม มือถือขลุ่ยหยกสีทอง หญิงสาวผู้นั้นมีกิริยางดงามอ่อนช้อย โฉมงามชวนหลงใหล สองมือโอบรัดไม้บรรทัดหยกสีม่วง
ทั้งสองคนล้วนเป็นปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์ ขอบเขตหลอมรวมศักดิ์สิทธิ์ พลังลมปราณของทั้งคู่พลุ่งพล่านดังเตาหลอมที่กำลังลุกโชน
เมื่อลูเยี่ยตามขันทีเผยมาถึง เขาก็ได้เห็นอย่างชัดเจนว่าบนลานโล่งหน้าศาลบรรพชนมีเซียหลิงชิวยืนอยู่!
ยามค่ำคืนมาเยือน โคมไฟในเมืองเริ่มถูกจุดสว่าง หน้าศาลบรรพชนของตระกูลลู บรรยากาศเต็มไปด้วยความหดหู่และกดดัน
เกือบจะในทันทีที่ลูเยี่ยมาถึง เซียหลิงชิวก็ส่งเสียงกระแสจิตมาที่ข้างหูเขา
“พี่ใหญ่ของเจ้าถูกเชี่ยงฉางจิ้งกักบริเวณแล้ว อย่าได้ทำอะไรบุ่มบ่าม!”
หัวใจของลูเยี่ยจมดิ่งลง
เป็นไปตามที่คาดไว้ องค์ชายสามได้ลงมือกับพี่ใหญ่แล้ว เห็นได้ชัดว่าเซียหลิงชิวก็ถูกกักขังไว้เช่นกัน ไม่สามารถออกไปได้ มิเช่นนั้น คงไม่ยืดเยื้อมาจนถึงบัดนี้
“ขออภัย ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าที่ประมาทเลินเลอ ไม
