ชิกหลายคนของตระกูลลู ทุกคนกำลังกำชับเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความเป็นความตายและการพลัดพราก แต่ไม่มีผู้ใดขอความปราณี ไม่มีผู้ใดกล่าวโทษ แม้ในใจจะมีความลังเลและสิ้นหวัง แต่ก็ไม่มีผู้ใดถอย ยอมเป็นหยกที่แตกสลาย ไม่ยอมเป็นกระเบื้องที่สมบูรณ์ นี่คือกระดูกสันหลังของตระกูลลู ในอดีตเป็นเช่นนี้ ปัจจุบันก็เป็นเช่นนี้
ลูเยี่ยและพี่ใหญ่ลูเชียวยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กัน พี่น้องทั้งสองไม่มีการพูดคุย แต่พวกเขาทั้งสองล้วนมีความเข้าใจกันโดยไร้คำพูดมานานแล้ว ไม่ถอย ไม่ยอม ไม่กลัว ไม่คุกเข่า!
ในสายตาของคนภายนอก สถานการณ์ตรงหน้านี้นับว่าเร่งด่วน ตระกูลลูกำลังตกอยู่ในอันตรายถึงขั้นวิกฤต แต่ในสายตาของลูเยี่ยยังห่างไกลจากจุดนั้นเหลือเกิน!
“เชี่ยหลิงชิว ข้าจะถามเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย เจ้าจะถอยหรือไม่ถอย?” เวยชางเจียเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม ในบรรดาผู้ที่อยู่ ณ ที่นี้ สิ่งเดียวที่ทำให้เขาต้องกังวลใจก็คือเชี่ยหลิงชิว แต่หากถึงขั้นจำเป็นจริง ๆ ก็ต้องลงมือสังหารเท่านั้น!
เชี่ยหลิงชิวไม่สนใจคำพูดนั้น กลับหันไปมองลูเยี่ยแล้วกล่าวว่า “ลูเยี่ย เจ้าต้องฟังคำข้า เรื่องวันนี้ ไม่จำเป็นต้องให้เจ้าเข้ามายุ่งเกี่ยว!” ลูเยี่ยพยักหน้า
เมื่อหลายวันก่อน ตอนที่พูดถึงภัยคุกคามจากตระกูลเวย เชี่ยหลิงชิวก็เคยกำชับเช่นนี้ แต่จนถึงขณะนี้ลูเยี่ยก็ยังไม่เข้าใจว่าเชี่ยหลิงชิวต้องการทำเช่นนี้เพราะเหตุใดกันแน่
เวยชางเจียหัวเราะออกมาดัง “เช
