เป็น ‘บุตรกตัญญู’ ผู้ไม่ลังเลที่จะทำร้ายบิดาเพื่ออวดดีซ้ำแล้วซ้ำเล่า!
“ไปแล้ว การไปโลกเบื้องล่างครั้งนี้ ชื่อของข้าอวินเปยเฉิน จะต้องโด่งดังไปทั่วสารทิศ ทั้งผู้มีพรสวรรค์และหญิงงาม เมื่อเห็นข้าแล้วต้องก้มหัวให้!”
ชายหนุ่มอาภรณ์ขาวกล่าวช้า ๆ แล้วจากไปอย่างสง่างามท่ามกลางเสียงคำรามของแท่นส่งตัว
ปรากฏการณ์ที่ไม่เคยมีมาก่อนที่สะท้อนบนท้องฟ้าเหนือดินแดนหลิงชาง ก็ค่อย ๆ จางหายไปตามการจากไปของเขา
ภายในห้อง
พลังลมปราณรอบกายของลูเยี่ยหมุนเวียนอย่างช้า ๆ
รัศมีศักดิ์สิทธิ์สีม่วงอันลึกลับราวกับมังกรท่องนภา โคจรไปรอบกายเขา
ทะลวงขอบเขตแล้ว!
ภายในตันเถียนของเขามีตำหนักวิญญาณราวกับตำหนักสวรรค์อันยิ่งใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่
ด้านบนมีกลุ่มหมอกสีม่วงลอยระเหยขึ้น ส่วนด้านล่างคือทะเลพลังวิญญาณที่กำลังเดือดพล่าน
‘ไม่รู้ว่าตำหนักวิญญาณในตันเถียนของข้าจะมีระดับคุณภาพเช่นไรกันนะ…’
ลูเยี่ยคิดในใจ
คุณภาพสูงต่ำของตำหนักวิญญาณในตันเถียนนั้น เกี่ยวข้องกับความแข็งแกร่งของรากฐานในขอบเขตตำหนักวิญญาณ
ยิ่งคุณภาพสูง รากฐานก็ยิ่งแข็งแกร่ง
ในทางกลับกัน รากฐานก็จะยิ่งอ่อนแอลง
ตระกูลลูเก็บซ่อนตำราโบราณไว้มากมาย ในนั้นได้บันทึกความลับที่เกี่ยวข้องกับรากฐานของขอบเขตตำหนักวิญญาณไว้ไม่น้อย
ตามระดับคุณภาพแล้ว ‘ตำหนักวิญญาณ’ ในตันเถียนจะถูกแบ่งเป็นเก้าระดับ โดยแต่ละระดับมีความแตกต่างกันไป
ตำหนักวิญญาณที่อ่อนแอที่สุด เปรียบเสมือนกร
