บทที่ 81 ระแวงสงสัย“จะให้ทำต่อหรือไม่?”
พานโซวหูสิ้นชีพแล้ว แต่โมเฉินยังไม่คลายความปรารถนา
ด้วยเหตุที่คู่ต่อสู้อ่อนแอเกินไป เขารู้สึกว่าต้องสังหารผู้ที่แข็งแกร่งกว่านี้สักหน่อย ถึงจะนับว่าการลงมือครั้งนี้ไม่เสียเปล่า
“พอแล้ว”
สำหรับลูเยี่ยแล้ว นั่นก็เพียงพอแล้วจริงๆ
คืนนี้มีปรมาจารย์ยุทธ์แห่งโลกมนุษย์ตายไปถึงสองคนในคราวเดียว เพียงพอที่จะทำให้สะเทือนไปทั่วต้าเฉียนแล้ว
ผลกระทบที่เกิดขึ้นก็เพียงพอที่จะทำให้สถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับที่ดินบรรพบุรุษของตระกูลลูปั่นป่วนได้!
“ข้าสังเกตเห็นว่า ในสถานที่ที่ปกคลุมด้วยราตรีนิรันดรนั้น ซ่อนตัวคนที่น่าสนใจอยู่ไม่น้อย”
สายตาของโมเฉินทอดมองไกลไปยังทิศทางของเขตหวงห้ามลึกลับที่หก “ในบรรดาพวกนั้น มีอยู่คนหนึ่งเมื่อครู่แอบมองมาทางนี้ด้วย!”
“ไม่คิดเลยว่าในสถานที่ทางโลกียนี้ยังมีสถานที่ประหลาดเช่นนี้อยู่ด้วย”
ถ้อยคำของโมเฉินแฝงไว้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ลูเยี่ยเข้าใจว่าสิ่งที่โมเฉินกำลังพูดถึงคือ เขตหวงห้ามลึกลับที่หก!
และเมื่อผู้ที่ได้รับการขนานนามว่า ‘จอมมารหวงเฉวียน’ อย่างโมเฉินยังประเมินค่าว่าแปลกประหลาด ย่อมแสดงให้เห็นว่าเขตหวงห้ามลึกลับที่หกนั้นมีความพิเศษมากเพียงใด
“เจ้าอยากไปเดินดูสักหน่อยหรือไม่?”
โมเฉินเอ่ยถาม
“อย่าเลย!”
ลูเยี่ยกล่าวว่า “พี่ชาย ท่านช่างไม่ดูสถานการณ์ของตนเองเลย!”
โมเฉินที่อยู่ตรงหน้านี้เป็นเพียงรอยประทับจิตเทวะ หลังจากที่ลงมือไ
