กระทบต่ออารมณ์
“ดูเหมือนว่า อารมณ์ของท่านกำลังไม่ดีนัก”
ท่ามกลางป่าเขายามราตรี ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณพลันตามทันหลิวจิน “คงไม่ใช่เพียงแค่โกรธลูเยี่ยเท่านั้นใช่หรือไม่”
หลิวจินหยุดฝีเท้าทันที เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวว่า
“เจ้ามีสายตาที่ดีทีเดียว”
ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณกล่าวอย่างสนใจว่า “หรือว่าท่านประสบเรื่องอะไรมา?”
หลิวจินเหลือบมองราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณแวบหนึ่ง
“เวยเทียนหลานตายแล้ว”
ประโยคสั้น ๆ เบา ๆ แต่กลับเหมือนสายฟ้าฟาดลงกลางใจ ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณอดร้องออกมาไม่ได้ “เขาตายแล้วหรือ?”
หลิวจินกล่าว “ถูกคนตัดศีรษะ ตอนนี้ร่างยังอยู่ หากเจ้าไม่เชื่อ ก็ไปดูด้วยตาตนเองได้”
ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณพึมพำ “ปรมาจารย์ยุทธ์แห่งโลกมนุษย์ผู้มีชื่อเสียงไปทั่วหล้า เหตุใดถึงตายอย่างประหลาดเล่า? หรือว่า… จะเกี่ยวข้องกับพลังลมปราณอันลึกลับน่ากลัวที่ปรากฏขึ้นคืนนี้”
“เป็นไปได้”
หลิวจินพยักหน้า “แต่เจ้ารู้หรือไม่ว่า พลังลมปราณอันน่ากลัวนั้นมีที่มาอย่างไร?”
ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณส่ายหน้า
หลิวจินมีการคาดเดาที่เหลือเชื่ออย่างยิ่งอยู่ในใจ
เมื่อคืนนี้ ลูเยี่ยเคยถามคำถามประหลาดหนึ่งข้อ
หากเวยเทียนหลานตายในเขาไปเยียน ตระกูลเวยจะคิดบัญชีกับเขาหรือไม่
ตอนนั้นหลิวจินไม่ได้ใส่ใจ
แต่ช่างบังเอิญเสียนีกระไร คืนนี้เวยเทียนหลานก็ตายจริง ๆ เสียแล้ว!
และเมื่อครู่นี้ ลูเยี่ยก็ได้หายตัวไปจากถ้ำในช่วงระยะเวลาหนึ่งอย่างช
