บทที่ 76 ความเข้าใจผิดอีกาหัวขาวชะงักไป
“พี่สาวจิ้งจอกวิญญาณ เหตุใดท่านจึงไม่ลงมือ? ไม่เห็นหรือว่าเมื่อครู่ชายชราผู้นั้นรังแกท่านใต้เท้าของข้า?”
มันโกรธมาก
ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณถอนหายใจแล้วกล่าวว่า “อาจู พี่สนใจแต่เพียงความปลอดภัยของเจ้าเท่านั้น เข้าใจหรือไม่?”
แววตาของอีกาหัวขาวหมองหม่น กล่าวว่า “ก็ถูกของท่าน ข้าไม่ควรบังคับให้ท่านลงมือช่วย ข้าก็รู้ดีท่านดีต่อข้าก็เพราะเห็นแก่ท่านยายเท่านั้น”
ทันใดนั้นมันก็หันไปมองสตรีในชุดผ้าป่าน “เหตุใดท่านจึงไม่ช่วยข้า? ท่านบอกว่าตัวเองเป็นผู้คุ้มครองของท่านใต้เท้าข้า แต่เหตุใดท่านจึงไม่แสดงอาการใด ๆ?”
สตรีในชุดผ้าป่านกล่าวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ว่า “ข้ามีหน้าที่เพียงรับผิดชอบคุ้มครองลูเยี่ย ไม่ได้รับผิดชอบช่วยเขาสังหารศัตรู”
ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณกล่าวว่า “น้องชายอาจู ไม่ว่าจะอย่างไรการที่ข้ากับสหายเต๋าท่านนี้ร่วมกันลงมือ ถือว่าช่วยลูเยี่ยขับไล่เวยเทียนหลานไปแล้ว มิได้เพิกเฉยต่อความเป็นความตาย”
“เจ้าควรรู้ว่าคืนนี้หากไม่ใช่ข้ากับสหายเต๋าท่านนี้ลงมือช่วยลูเยี่ยคงจะ…”
คำพูดยังไม่ทันจบ อีกาหัวขาวก็เข้าใจแล้ว มันเงียบไปเพราะไม่อาจปฏิเสธได้
แต่ในใจมันกลับรู้สึกอึดอัดยิ่งนัก มันคิดไม่เข้าใจ ในเมื่อเป็นการช่วยเหลือ เหตุใดจึงไม่สามารถช่วยได้ถึงที่สุด กลับทำให้ผู้อื่นรู้สึกราวกับว่าเป็นเพียงการสงเคราะห์เท่านั้น!
ลูเยี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “อาจู เจ้าจ
