ปีศาจจิ้งจอกวิญญาณอะไรกัน เจ้าควรเรียกข้าว่าพี่สาวต่างหาก”
หญิงสาวในอาภรณ์เขียวยิ้มหวานพร้อมแก้ไขคำพูดเล็กน้อย
จากนั้นนางชี้ไปที่อีกาหัวขาวแล้วกล่าวกับเวยเทียนหลานว่า “นั่นคือน้องชายข้า ข้ามาที่นี่เพื่อเขานี่แหละ”
เวยเทียนหลานร้องโอ้เบา ๆ แล้วกล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้นหมายความว่าหากข้าสังหารเพียงลูเยี่ย เจ้าก็จะเข้ามาไม่ยุ่งเกี่ยวใช่หรือไม่?”
ก่อนที่หญิงสาวในอาภรณ์เขียวจะได้ตอบ อีกาหัวขาวก็ร้องเสียงดังขึ้นมาว่า “ข้าและท่านใต้เท้าของข้าจะร่วมเป็นร่วมตายไปด้วยกัน!”
หญิงสาวในอาภรณ์เขียวกะพริบดวงตาคล้ายดอกท้อแล้วยิ้มพลางกล่าว “น้องชายที่ดี ช่างจงรักภักดีเสียจริง!”
เวยเทียนหลานขมวดคิ้ว
เขารู้ตัวว่าไม่สามารถปล่อยให้ราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณอยู่นอกเรื่องได้อีกต่อไป
“แล้วท่านผู้นี้เป็นใครกัน เหตุใดข้าจึงไม่เคยพบเห็นมาก่อน?”
เวยเทียนหลานจ้องมองไปยังสตรีในชุดผ้าป่าน
เขารู้เรื่องราวในอดีตของราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณเป็นอย่างดี หากต้องต่อสู้หนึ่งต่อหนึ่งเขาก็ไม่ได้หวาดกลัวแต่อย่างใด
แต่เขากลับมองไม่ทะลุถึงที่มาของสตรีในชุดผ้าป่านผู้นี้ ในใจจึงระแวงอย่างยิ่ง
“ข้าไม่ใช่ผู้ฝึกตนจากต้าเฉียน”
สตรีในชุดผ้าป่านกล่าวว่า “ที่ข้ามาในครั้งนี้มีเพียงจุดประสงค์เดียวคือเพื่อคุ้มครองลูเยี่ยล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิ! หากเจ้าไม่พอใจก็ลองลงมือดูอีกครั้งได้”
เวยเทียนหลานหรี่ตามอง จู่ ๆ ก็หันไปมองลูเยี่ยแล้วกล่าวด้วยความรู้สึกว
