ุษย์ทำให้ต้นไม้และพืชพรรณในป่าที่อยู่ไกลออกไปสั่นสะท้าน ห้วงอากาศครวญครางดังหึ่ง ๆ ราวกับทนรับไม่ไหว
อาภรณ์ของลูเยี่ยโบกสะบัดส่งเสียงดังสวบสาบ ภายในทะเลแห่งจิตสำนึกรอยประทับของบรรพจารย์ที่ดุจดังดวงดาวกำลังเคลื่อนไหวปั่นป่วน
“เพียงเด็กหนุ่มขอบเขตชักนำวิญญาณแต่กลับบีบให้ข้าต้องลงมือ ฮ่า ๆ ก็น่าสนใจดี!”
เวยเทียนหลานหัวเราะแต่ในดวงตาของเขาก็มีความเด็ดเดี่ยวปรากฏขึ้น
ขนของอีกาหัวขาวตั้งชันกลัวจนวิญญาณแทบหลุดลอย
แตมันก็บินเข้ามาในทันทีมายืนเคียงข้างลูเยี่ย!
ก่อนหน้านี้ลูเยี่ยเคยสั่งห้ามมันไม่ให้เข้ามายุ่ง แต่มันก็ทนไม่ไหว
และก็ไม่อยากอดทน!
ในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาที่จงรักภักดีที่สุดของท่านใต้เท้า มันจะยอมให้ท่านใต้เท้าเสี่ยงตายได้อย่างไรในขณะที่ตนเองกลับหลบอยู่ด้านหลัง?
และในชั่วขณะที่อีกาหัวขาวบินเข้ามานั้น เวยเทียนหลานก็ลงมือแล้ว
ดาบยาวที่ก่อตัวขึ้นจากหยดน้ำฝนนับไม่ถ้วนในฝ่ามือฟันลงมา พร้อมกับเจตจำนงดาบที่หนักอึ้งราวกับภูเขา