รได้เลยว่าชายหนุ่มที่มาจากตระกูลเล็ก ๆ อย่างลูเยี่ยเหตุใดจึงดื้อรั้นถึงเพียงนี้!
“เจ้าไม่กลัวว่าตระกูลลูจะถูกล้างตระกูลหรือ?”
“เจ้าไม่กลัวว่าตนเองจะประสบภัยพิบัติถึงชีวิตหรือ?”
ลูเยี่ยโจมตีอีกครั้ง จิตสังหารของเขามุ่งเป้าไปที่เวยซุนอย่างแน่วแน่พลางเหวี่ยงหมัดซัดเข้าใส่
เวยซุนลมหายใจสะดุด ตระหนักว่าตนเองไม่มีทางรับหมัดนี้ไหว จึงไม่กล้าลังเลอีกต่อไป
“เจ้าบังคับข้าเอง!”
เวยซุนคำรามก้อง
ที่ฝ่ามือของเขายันต์ลับแผ่นหนึ่งระเบิดออก แสงสีทองสว่างพุ่งออกมาเปลี่ยนเป็นปราณดาบอันดุดันและรุนแรง
นี่คือการโจมตีที่มีเพียงผู้แข็งแกร่งขอบเขตแท่นทองคำเท่านั้นที่สามารถใช้ได้!
เห็นได้ชัดว่าในช่วงเวลาคับขันเป็นความเป็นความตาย เวยซุนไม่สนใจข้อตกลงตัดสินความเป็นความตายด้วยพลังอีกต่อไปและเริ่มใช้ไพ่ตายของตน
ลูเยี่ยไม่ประหลาดใจแต่อย่างใด
ตั้งแต่เมื่อหลายวันก่อนตอนที่เขาลงนามในสัญญาเป็นตายกับเวยซุน ลูเยี่ยก็มองออกแล้วว่าเมื่อปราศจากภาพลักษณ์ของบุตรหลานตระกูลผู้ดี เวยซุนผู้นี้ก็ไม่ต่างอะไรจากคนกระจอกคนหนึ่ง
เมื่อชีวิตของเขาถูกคุกคาม คำสาบานและคำสัญญาที่พูดออกมาก็ไม่ต่างอะไรจากการผายลม
แม้แต่ผียังไม่เชื่อเลย
เวยซุนฟันดาบลงมาด้วยพลังที่เทียบเท่ากับพลังบำเพ็ญขอบเขตแท่นทองคำ
เกือบจะในเวลาเดียวกันลูเยี่ยไม่ลังเลแม้แต่น้อย บีบยันต์ลับแผ่นหนึ่งให้แตก
แสงสีทองพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าเช่นเดียวกัน ปราณดาบที่เทียบได้กับพล
