่าคำพูดของราชาปีศาจจิ้งจอกวิญญาณนั้นไม่ได้มีเจตนาร้ายแต่อย่างใด
“ไปกันเถิด ไปรวบรวมผลงานต่อ!”
ลูเยี่ยลุกขึ้นยืน
สำหรับเขาแล้วในเขาไป๋เยี่ยนแห่งนี้ เหลือเพียงเวยซุนเท่านั้นที่เป็นภัยคุกคาม
เขาค่อนข้างคาดหวังว่าเวยซุนจะเล่นลูกใหม่อะไรได้อีก
ความมืดมิดหายไป แสงสว่างมาถึง
“ผ่านไปหนึ่งคืนเต็มแล้ว เหตุใดพวกปีศาจใหญ่เหล่านั้นยังไม่ส่งข่าวมาเลย”
เซวียไป๋ซงอดไม่ได้ส่งเสียงกระแสจิตถาม
ปีศาจใหญ่ทั้งสี่ตนลงมือพร้อมกัน สร้างความวุ่นวายอย่างใหญ่หลวง ทำให้ทุกคนต่างรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ อยากได้รับข่าวดีว่าลูเยี่ยถูกสังหารโดยเร็วที่สุด
แต่ทว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานทั้งคืน ข่าวดีกลับยังไม่มาเสียที สิ่งนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกทรมานอย่างยิ่ง ทำให้บรรดาใต้เท้าทั้งหลายล้วนต้องทนทุกข์ทรมานอย่างมาก
“พรุ่งนี้เช้ายามจื่อ การล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ผลิก็จะสิ้นสุดลง หวังว่าคงจะไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นอีก”
เทียนปอฉงพึมพำ
ขณะที่พูด เขารู้สึกว่ายันต์ลับที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อสั่นไหวขึ้นมาทันที
เทียนปอฉงดีใจยิ่งนัก รีบส่งเสียงกระแสจิตไปบอกทุกคน “ข่าวดีมาแล้ว!”
ทุกคนต่างฮึกเหิมขึ้นมา พากันมองไปที่เทียนปอฉง แม้แต่พานโชวหูปรมาจารย์ยุทธแห่งโลกมนุษย์ก็อดไม่ได้ที่จะถาม “ในจดหมายบอกว่าอย่างไร?”
“ในเมื่อมีข่าวส่งมา ย่อมหมายความว่าปีศาจใหญ่ทั้งสี่ตนไม่ได้ประสบเหตุไม่คาดฝัน นี่ต้องเป็นข่าวดีแน่นอน!”
เทียนปอฉงกล่าวอธิบายพลางเร่งกระตุ้น
