เทียนปอฉงโกรธถึงเพียงนี้?
ไม่นานนักคำตอบก็ถูกเปิดเผย
ข่าวนั้นเริ่มต้นประโยคแรกด้วย “โคตรบรรพบุรุษของพวกเจ้า เจ้าพวกเศษสวะเฒ่าทั้งหลาย เกือบจะทำให้บิดาแท้ ๆ ของพวกเจ้าตายแล้ว พวกเจ้ามันตัวบัดซบ! ไปลงนรกซะ!…”
มีมากกว่าพันตัวอักษร ล้วนแต่เป็นคำหยาบคาย ไม่มีคำซ้ำกันแม้แต่คำเดียว
มองไปมองมาก็ไม่เห็นมีเนื้อหาใดที่มีคุณค่าเลย ตลอดทั้งฉบับมีแค่คำหยาบคาย!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนที่ใช้เนื้อหามากมายในการสาปแช่งพานโชวหู ซึ่งหยาบคายอย่างยิ่ง
เมื่อทุกคนได้อ่านจบ สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปเป็นแย่อย่างประหลาด
พวกปีศาจใหญ่ขอบเขตแท่นทองคำทั้งสี่นี้ เสียสติไปแล้วหรือ? ถึงได้กล้าทำเรื่องที่บ้าคลั่งเช่นนี้!!
และในขณะนี้ ลวีเชอและฉีชิงอวิ๋นได้ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดว่า ในเรื่องการสังหารลูเยี่ยนั้น พวกปีศาจใหญ่ทั้งสี่ตนล้มเหลวแล้ว!
ในวันเดียวกัน
เวยซุนที่รอข่าวอยู่ในส่วนลึกของเขาไป๋เยี่ยนมาโดยตลอด ในที่สุดก็ได้รับข่าว “ลูเยี่ยยังมีชีวิตอยู่!”
“ปีศาจใหญ่ทั้งสี่ที่อยู่ในขอบเขตแท่นทองคำ ไม่สามารถสังหารคนผู้นั้นได้หรือ?”
เวยซุนตะลึงงัน สีหน้าแปรเปลี่ยนไม่แน่นอน ความคิดปั่นป่วนไปมา
“ลูเยี่ยซ่อนไพ่ตายอะไรไว้ในตัว ถึงสามารถทำได้ถึงขนาดนี้?”
ความกดดันที่บรรยายไม่ถูกถาโถมเข้าสู่จิตใจของเวยซุน เขาเงียบไปนาน สุดท้ายก็กัดฟันไม่ลังเลอีกต่อไป มุ่งหน้าไปยังที่ห่างไกลออกไป
ณ สถานที่เชื่อมต่อระหว่างเขาไป๋เยี่ยนกับเขตหวงห้าม
