ยงกระแสจิตว่า “หากพวกท่านต้องการลงมือก็เชิญตามสบาย แต่ครั้งนี้ข้าไม่เข้าร่วมด้วยแล้ว!”
ต่อมา ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของผู้คน หญิงสาวในอาภรณ์สีสันสดใสก็ฟาดฝ่ามือทำลายแขนซ้ายของตัวเองอย่างรุนแรง!
หลังจากนั้นนางก็โค้งคำนับให้อีกาหัวขาวแล้วกล่าวว่า “เรื่องในวันนี้เป็นความผิดของข้าที่ล่วงเกินท่าน แขนที่ขาดนี้คือความจริงใจในการขอโทษของข้า ขอให้ท่านโปรดใจกว้าง โปรดละเว้นข้าสักครั้งเถิด!”
ทุกคนต่างตกตะลึง
ลูเยี่ยอดไม่ได้ที่จะมองไปที่อีกาหัวขาวอีกครั้ง
ส่วนอีกาหัวขาวก็เอ่ยด้วยความตกใจว่า “บิดามันเถิด นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
มันเองก็งุนงงไม่แพ้กัน
“การขอโทษเช่นนี้ทำให้ท่านไม่พอใจหรือ?”
หญิงสาวในอาภรณ์สีสันสดใสกล่าวอย่างขมขื่น “ข้าขออนุญาตถาม ไม่ทราบว่าต้องทำเช่นไรจึงจะทำให้ท่านพอใจ?”
อีกาหัวขาวกลอกตาไปมา ส่งเสียงกระแสจิตกล่าวว่า “ท่านใต้เท้า หญิงปีศาจนางนี้ดูผิดปกตินัก นางคงไม่ได้จำผิดตัวกระมัง”
ลูเยี่ยส่งเสียงกระแสจิตตอบอย่างไม่แสดงสีหน้าใด ๆ
“ดูเหมือนจะไม่ใช่การเสแสร้งทำ เจ้าลองสั่งให้นางไสหัวไปดู”
ลูเยี่ยมิได้ตั้งใจให้อีกาหัวขาว ยั่วยุแต่อย่างใด นี่เป็นเพียงการหยั่งเชิงเท่านั้น
หากหญิงสาวในอาภรณ์สีสันสดใสจากไป กระบวนทัพที่ประกอบด้วยปีศาจใหญ่ทั้งสี่ตนนี้ก็จะเกิดช่องโหว่ที่ไม่สามารถแก้ไขได้ เมื่อถึงตอนนั้นเพียงแค่ยันต์อัญเชิญวิญญาณเกราะทองหนึ่งแผ่น บางทีอาจทำให้พวกเขาฝาวงล้อมออกไปได้!
“จ
