่ใช้ทั้งหมดล้วนเป็นอาวุธมาตรฐานที่จัดสรรโดยจวนเจ้าเมือง
ดาบยาวในมือลู่เยี่ยคือ ‘ดาบเหล็กทมิฬ’ อาวุธมาตรฐานของกองทัพต้าเฉียน ถือได้ว่าสามารถตัดเหล็กได้ราวกับตัดโคลน แต่เมื่อเทียบกับสมบัติวิญญาณระดับตำหนักวิญญาณแล้ว ก็ยังด้อยกว่าอยู่หลายส่วน
นอกจากดาบเหล็กทมิฬแล้ว ลู่เยี่ยยังได้รับชุดเกราะไหมทอง คันธนูโลหิตทมิฬ ลูกธนูสามสิบดอก สมุนไพรวิญญาณรักษาบาดแผลหนึ่งขวด และถุงเก็บของที่บรรจุเสบียงอาหารแห้งหนึ่งใบ
ทุกคนต่างได้รับเหมือนกัน ถือว่ายุติธรรมมาก
ลู่เยี่ยสงสัยเป็นอย่างมากว่าภายในเขาไป่เยี่ยนแห่งนี้ เกรงว่าจะมีวัตถุล้ำค่าอันร้ายกาจที่เตรียมไว้สำหรับศัตรูเหล่านั้นซ่อนอยู่มานานแล้ว ศัตรูเพียงแค่เข้าไปในเขา ก็สามารถค้นพบและนำมาใช้ได้อย่างง่ายดาย
“รออีกสักหน่อย ครั้งนี้หากไม่ลงมือก็แล้วไป แต่ถ้าลงมือแล้วก็จะเล่นใหญ่สักตั้ง!”
ลู่เยี่ยเก็บดาบเข้าฝักแล้วเดินทางต่อไป
นับตั้งแต่เข้ามาในเขาไป่เยี่ยนจนถึงตอนนี้ ผ่านไปแล้วครึ่งชั่วยาม
และหลังจากเขาเข้ามาได้ไม่นาน ลู่เยี่ยก็รู้สึกได้ว่ามีคนติดตามอยู่ข้างหลัง
และเมื่อเวลาผ่านไป ศัตรูที่ติดตามมาด้านหลังก็เพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ
สิ่งนี้ทำให้ลู่เยี่ยตัดสินได้ว่า ในหมู่ศัตรูจะต้องมีเคล็ดวิชาลับที่ใช้ส่งข่าวสารถถึงกันได้อย่างแน่นอน!
เรื่องนี้ ลู่เยี่ยกลับไม่ได้สนใจแต่อย่างใด
ความจริงแล้ว เขาสามารถสลัดผู้ไล่ล่าเหล่านี้ทิ้งไปได้อย่างง่ายดาย แต่เขากลับไม่อย
