้าวว่า
“ท่านทั้งสอง นี่เป็นเพียงเรื่องวิวาทเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างพวกคนหนุ่มเท่านั้น หากพวกท่านจะเข้ามายุ่ง ก็อาจจะ…”
เพียะ!
ฉินอู่ซางตบเข้าที่ใบหน้าของหลัวเจียนหมิงอย่างแรง
โหนกแก้มของหลัวเจียนหมิงยุบลง ปากและจมูกมีเลือดพุ่งออกมา เขาล้มลงบนพื้นดังตุบ
ฉินอู่ซางก้าวเข้าไปข้างหน้า แล้วเตะเข้าที่ท้องของหลัวเจียนหมิงอย่างรุนแรงอีกครั้ง
“ลูกเขยในอนาคตของข้าถามเจ้าอยู่นะ! เจ้าหูหนวกหรือไร?”
หลัวเจียนหมิงใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด ร่างกายเขาในฐานะผู้แข็งแกร่งขอบเขตแท่นทองคำขั้นสมบูรณ์ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับปรมาจารย์ยุทธ์แห่งโลกมนุษย์ กลับไร้ซึ่งพลังในการต่อกร
เซี่ยหลิงชิวอดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้
นางย่อมรู้จักฉินอู่ซางเป็นอย่างดี แต่ไม่เคยคิดว่าประมุขตระกูลฉินผู้สง่างามนุ่มนวลผู้นี้ เมื่อลงมือจะดุดันถึงเพียงนี้!
“พูดมาสิ! หูหนวกจริงๆ หรือ?”
ฉินอู่ซางก้มตัวลงไป เอื้อมมือไปกระชากหูข้างหนึ่งของหลัวเจียนหมิงออกมา
เลือดสดกระเซ็นออกมา
หลัวเจียนหมิงร้องเสียงดังด้วยความเจ็บปวด “ฉินอู่ซาง เจ้าทำเช่นนี้ไม่กลัวว่าจะนำภัยมาสู่ตัวเองหรือ?”
“ข้ากลัวจนแทบตายแล้ว!”
ฉินอู่ซางยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะกระชากใบหูข้างหนึ่งของหลัวเจียนหมิงออก ทำให้อีกฝ่ายเจ็บปวดจนชักกระตุกไปทั้งร่าง ส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด
“พอได้แล้ว!”
เว่ยซุนโกรธและตกใจในคราวเดียวกัน จนไม่อาจอดทนได้อีกต่อไป เขาจึงถามว่า “พวกเจ้ามาที่นี่ มีจุด
