“ทุกคนที่อยู่ที่นี่ มอบหมายให้เผ่าฉางควบคุมดูแล ทำได้ใช่หรือไม่?” เจียงฉางเซิงหันไปถามฉางเยวียเฉียน
ในทะเลดาวแถบนี้มีขั้นยอดยุทธ์กำเนิดสวรรค์อยู่ไม่น้อย ส่วนมากก็คือพวกท่านเทพ ฉางเยวียเฉียนได้ยินดังนั้นก็รับปากทันที “ได้แน่นอนขอรับ ขอเพียงไม่ใช่ขั้นสุญญตาทะลวงยุทธ์ เผ่าฉางต้องคุมสถานการณ์ได้แน่นอน จักรวาลของโลกเบื้องล่างก็เป็นเพียงมุมหนึ่งของมหาพิภพนิลเหลืองเท่านั้น”
“คำว่าสามพันโลก เป็นแค่คำพรรณนาจริงๆ สินะ” เจียงฉางเซิงถามต่อว่า “โลกเทพยุทธจะใช้เวลานานเท่าใดกว่าจะซ่อมแซมต้นสายคงคาสวรรค์ได้?”ฉางเยวียเฉียนขบคิดครู่หนึ่งก็ตอบว่า “สองล้านปีก่อน เคยมีต้นสายคงคาสวรรค์ของโลกเบื้องล่างแห่งหนึ่งถูกตัดขาด โลกเทพยุทธใช้เวลาซ่อมแซมแปดร้อยปี ยามนี้ผ่านมานานถึงเพียงนี้แล้ว เวลาอาจย่นลงมาเหลือหนึ่งร้อยปี”
“หนึ่งร้อยปีหรือ… กระชั้นชิดจริงๆ! ดูท่าการรวมโลกแห่งยุทธต้องรีบเริ่มให้เร็วที่สุด!” เจียงฉางเซิงมองคงคาสวรรค์ที่อยู่เบื้องล่าง เขาเกิดความคิดขึ้นมาประการหนึ่ง “เช่นนั้นก็หอบทุกสิ่งที่อยู่ตรงนี้ไปให้หมดเลยก็แล้วกัน!”
“มรรคาจารย์ ลูกหลานเผ่าฉางของข้าส่วนใหญ่ยังเดินทางมาไม่ถึง ท่านมีอภินิหารมหัศจรรย์ มิทราบว่าพอมีวิธีหรือไม่?” ฉางเยวียเฉียนเอ่ยคำขอร้องที่แม้แต่ตนเองก็ยังรู้สึกว่ามากเกินไปออกมา แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด เมื่อเขาเชื่อว่ามรรคาจารย์คือทายาทรุ่นหลังของเทพเซียน เขาก็คิดว่าบางที มรรคาจาร
