“เทพแห่งแม่น้ำไม่ต้องกังวล”
หญิงสาวในอาภรณ์คลุมยาวสีเขียวเข้มกล่าวอย่างใจเย็น “ลู่เยี่ยผู้นี้ยังไม่ได้เข้าร่วมกรมปราบปีศาจอย่างเป็นทางการ จึงไม่นับเป็นคนของกรมปราบปีศาจ!”
“ดี!”
ราชาอสรพิษหางแดงตบมือแล้วกล่าวว่า “พวกข้ารอคอยคำพูดนี้จากแม่นางปี้ซิ่วมานานแล้ว! หากในภายภาคหน้ากรมปราบปีศาจจะสอบสวนเรื่องนี้ ขอให้แม่นางเป็นพยานด้วย!”
“ท่านเป็นเทพแห่งสายน้ำที่กรมโหรหลวงของข้าแต่งตั้งขึ้น การเป็นพยานให้ท่านถือเป็นหน้าที่ของข้า”
แม่นางปี้ซิ่วพยักหน้าอย่างสง่างาม
ทันใดนั้น นางก็เหลือบมองไปทางลู่เยี่ยแล้วเอ่ยเตือนว่า “หนุ่มน้อย หากเจ้ารู้จักหยุดก่อนที่ความผิดจะสายเกินไป บางทีอาจรอดพ้นความตายได้!”
ลู่เยี่ยกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “เช่นนั้นข้าก็ขอเตือนเจ้าด้วย อย่าได้สมคบคิดกับปีศาจร้ายเหล่านี้ กลับตัวกลับใจเสียเถิด”
“ช่างไม่รู้จักประมาณตน!”
สีหน้าของแม่นางปี้ซิ่วเย็นชาลง นางเบือนสายตาหนี ไม่สนใจลู่เยี่ยอีกต่อไป
ราชาอสรพิษหางแดงเห็นเช่นนั้น ในที่สุดก็ตัดสินใจได้
“ลู่เยี่ย ที่นี่มีสุราสองจอก”
