“ท่านใต้เท้าฟางขอรับ พวกท่านก็เห็นแล้วภัยพิบัติที่เกิดขึ้นในเมืองซงหยางครั้งนี้ ล้วนเกิดจากบุตรสาวของเฒ่าผู้นี้ทั้งสิ้น!”
“บุตรสาวของเขามีนามว่า ‘สวีเจิน’ นางเคยสัญญาว่าจะแต่งงานกับผู้ติดตามของเทพแห่งแม่น้ำราชาอสรพิษหางแดง”
“แต่เมื่อครึ่งเดือนที่แล้ว สวีเจินกลับเปลี่ยนใจอย่างกะทันหัน หนีตามบัณฑิตผู้หนึ่งไป จนทำให้บรรดาผู้ติดตามของเทพแห่งแม่น้ำโกรธ นี่จึงเป็นสาเหตุของโศกนาฏกรรมในเมืองซงหยาง”
“เรื่องนี้จริง ๆ แล้วไม่อาจโทษท่านเทพแห่งแม่น้ำได้เลย!”
“นอกจากนี้ ท่านเทพแห่งแม่น้ำก็ได้ลงโทษผู้ติดตามผู้นั้นของเขาอย่างเฉียบขาดแล้ว และรับรองว่าต่อไปจะไม่มีเหตุการณ์ลักษณะนี้เกิดขึ้นอีก!”
“เรื่องราวทั้งหมดได้บันทึกไว้เป็นหลักฐานแล้ว ขอให้ท่านใต้เท้าฟางพิจารณาด้วย!”
กล่าวจบ หูเฉิงก็ค้อมกายคำนับต่อฟางเป่ยเจิ้นด้วยความเคารพ
ฟางเป่ยเจิ้นหันหน้ามาถามลู่เยี่ย “เจ้าคิดเห็นอย่างไร?”
ลู่เยี่ยตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก “เขากำลังดูหมิ่นสติปัญญาของพวกเรา”
จ้าวชิงเห็นด้วยอย่างยิ่งจึงกล่าว “ที่คุณชายรองลู่กล่าวมานั้นถูกต้อง เพียงเพราะสตรีคนหนึ่ง ถึงกับสังหารชาวเมืองเกือบร้อยคน ใครเล่าจะเชื่อ?”
