ลู่เยี่ยครุ่นคิดในใจ ‘หวังว่าคงจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง’
เหตุผลที่เขาเลือกภารกิจปราบปีศาจนี้ ย่อมมีเจตนาอื่นแอบแฝง
หนึ่งชั่วยามต่อมา ท้องฟ้าเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เมฆดำทะมึนปกคลุม ไม่นานฝนก็เทกระหน่ำลงมา
ถนนหนทางเต็มไปด้วยโคลนตม ตลอดทางไร้ผู้คนสัญจร
ลู่เยี่ยและคณะเดินทางต่อไปอีกหลายสิบลี้ ในที่สุดก็พบวัดร้างที่ถูกทิ้งร้างมานานแห่งหนึ่ง
วัดอยู่ในสภาพทรุดโทรม หญ้าขึ้นรกชัฏ ใยแมงมุมเต็มไปหมด กำแพงหลุดลอกพังทลาย
แต่ยังดีที่พอจะป้องกันลมและฝนได้บ้าง
องครักษ์ปราบปีศาจสี่นายกำลังก่อไฟทำอาหารอยู่ที่มุมหนึ่งของห้องโถงวัด
“ในเวลาอันสั้นนี้ ข้าเกรงว่าฝนตกหนักเช่นนี้จะไม่หยุดลงง่าย ๆ”
ฟางเป่ยเจิ้นถอนหายใจ
เขาไพล่มือไว้ด้านหลัง มองดูท้องฟ้าที่มืดครึ้มด้านนอกห้องโถงวัด คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น
ออกจากเมืองมาได้หนึ่งชั่วยามแล้ว เหตุใดกองกำลังที่ไล่ล่าจึงยังไม่ตามมา?
หรือว่าเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นอีกแล้ว?
ฟางเป่ยเจิ้นรู้สึกกระวนกระวายใจยิ่งนัก
ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาไม่เคยคิดที่จะไปปราบปีศาจที่เมืองซงหยางเลย
สถานที่ยากจนที่แม้แต่นกก็ไม่ถ่ายอุจจาระ แม้แต่สุนัขก็ยังรังเกียจ
