ผู้ทรยศต่อตระกูลที่แท้จริง จะทรยศตระกูลอย่างโหดเหี้ยม สร้างความเสียหายร้ายแรงให้กับตระกูล จะไม่โง่เง่าเหมือนแม่ลูกคู่นี้ที่มาขออนุญาตก่อนจะจากไป…
หากไม่ใช่เพราะลู่จั๋วโวยวายว่าจะเปลี่ยนแซ่ ลู่เยี่ยก็ไม่ได้ขัดข้องเลยที่จะปล่อยให้พวกเขาจากไป แทนที่จะลงมือรุนแรงเช่นนี้
ฟางซิ่วก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก นางตกใจจึงกอดลู่จั๋วเอาไว้แล้วหันหลังจากไป
ขณะจากไป ในแววตานั้นเต็มไปด้วยความแค้นและความเกลียดชังอันล้นเหลือ
พานอวิ๋นเฟิงคอยสังเกตการณ์อยู่ห่าง ๆ ด้วยสายตาเย็นเยียบมาตลอด ตอนนี้เขาจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยอย่างเยาะเย้ยว่า
“เจ้าลู่เยี่ยไม่ใช่หรือที่เก่งกาจนัก เหตุใดจึงไม่กล้าสังหารเจ้าตัวเล็กนั่นล่ะ?”
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา นอกห้องโถงใหญ่ก็มีเสียงร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวดดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน
หลังจากนั้น ภายใต้สายตาตกตะลึงของทุกคนที่จับจ้องอยู่ ผู้อาวุโสเก้าหยวนคุนแห่งสำนักศึกษาเทียนเหอก็ได้ก้าวเข้าสู่ห้องโถงใหญ่อย่างสง่างาม
ในมือทั้งสองข้างของเขาหิ้วร่างไร้วิญญาณสองร่าง
แน่นอนว่าเป็นร่างของฟางซิ่วและลู่จั๋ว!
ทุกคนต่างตกตะลึงกับภาพตรงหน้า
