ลู่เยี่ยยิ้ม “ข้าไม่ได้บอกไปแล้วหรือว่า เขาไม่คู่ควร การสังหารเขามีแต่จะทำให้มือของท่านแม่ทัพสกปรกก็เท่านั้น”
เซี่ยหลิงชิวไม่มีทางเชื่อเรื่องเหลวไหลพรรค์นี้ นางจึงกล่าวว่า “เจ้าไม่กังวลบ้างหรือ?”
ลู่เยี่ยส่ายหน้า “ตระกูลลู่ตอนนี้มีทั้งปัญหาภายในและภายนอก ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่จับตามองอย่างเป็นเหยื่อในสายตาเสือร้าย การเพิ่มเทียนป๋อฉงเข้าไปอีกคนก็ไม่ต่างกันสักเท่าใด”
เซี่ยหลิงชิวตกอยู่ในภวังค์ความคิด
นางมองออกว่าลู่เยี่ยไม่ได้หวั่นกลัวต่อการข่มขู่จากเทียนป๋อฉงแต่อย่างใด
แต่นางกลับไม่เข้าใจว่า ชายหนุ่มผู้นี้ที่ยังไม่ได้เหยียบย่างเข้าสู่ขอบเขตตำหนักวิญญาณคนนี้เอาความมั่นใจมาจากที่ใด
อย่างไรก็ตาม ทุกคนล้วนมีความลับของตัวเอง
ในสายตาของเซี่ยหลิงชิว การที่ลู่เยี่ยมีวิธีขจัดคำสาปของปีศาจกู่พิษเผาใจได้ก็เป็นเรื่องเหลือเชื่ออยู่แล้ว เพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าชายหนุ่มตรงหน้านางผู้นี้ไม่ธรรมดาเลย!
“โอ้ ท่านแม่ทัพ ท่านกำลังทำอะไรน่ะ?”
ทันใดนั้น ลู่เยี่ยก็พบว่าเซี่ยหลิงชิวกำลังถอดอาภรณ์ เขาจึงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
นี่คือการที่นางไม่เห็นเขาเป็นคนนอกมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วหรือนี่!
