ทุกคนเกือบจะสงสัยว่าตนเองฟังผิดไป
ที่นี่คือหอลงทัณฑ์ของสำนักศึกษาเทียนเหอ ผู้ใดกล้าพูดว่าจะลงมือเอาคืนที่นี่กัน?
หานซานเชวี่ยถอนหายใจแล้วกล่าวว่า “ลู่เยี่ย มันจำเป็นด้วยหรือ? หากเจ้าทำเช่นนี้จริง ๆ วันนี้เจ้าย่อมเดินออกจากสำนักศึกษาเทียนเหอไม่ได้เป็นแน่! ”
“ก็คงต้องรอดูกันไป”
ลู่เยี่ยยิ้ม
เปรี้ยง!
ด้านนอกของตำหนัก สายฟ้าสีเงินสว่างวาบอย่างบ้าคลั่ง เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง ฝนตกหนักยิ่งขึ้น กลบเสียงรบกวนทั้งหมดภายในตำหนัก
ทันใดนั้น ลู่เยี่ยก็พุ่งทะยานออกไป
บนร่างอันสูงสง่าผ่าเผยของเขา มีเสียงคำรามของพลังอันน่าสะพรึงกลัวกลัวดังก้องไปทั่ว นั่นคือพลังปราณแท้ที่ได้จากการเดินเส้นลมปราณตามคัมภีร์หลอมเก้าแห่งฮุ่นตุ้น
ตูม!
องครักษ์ของหอลงทัณฑ์ที่อยู่ใกล้ลู่เยี่ยที่สุดยังไม่ทันได้มีปฏิกิริยาตอบโต้ ร่างกายก็ถูกพัดพับฟาดเข้า เกราะสีดำทั้งชุดแตกกระจาย คนทั้งคนกระเด็นออกไป เลือดเนื้อกระเซ็นเหวอะหวะ พวกเขาสิ้นชีพในที่นั้นทันที
“เจ้าบ้าไปแล้ว!”
ม่านตาของหานซานเชวี่ยหดตัวลง เขาไม่คิดเลยว่าลู่เยี่ยจะกล้าสังหารคนในหอลงทัณฑ์
“เร็ว! พวกเราลงมือพร้อมกัน จับกุมเขา!”
หานซานเชวี่ยตะโกนเสียงดัง
“สังหาร!”
