สายฟ้าสีขาวเงินสว่างเจิดจ้าฉีกผ่านกลุ่มเมฆหนาทึบ ตามมาด้วยเสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง สายฝนก็เทกระหน่ำลงมาอย่างรวดเร็ว
ม่านฝนปกคลุมผืนฟ้าและผืนดิน มืดมัวไปทั่ว
ณ ชายคาของสิ่งก่อสร้างโบราณแห่งหนึ่งที่อยู่ไกลออกไป
ร่างของเด็กสาวที่บอบบางคนหนึ่งถูกม่านฝนปกคลุม
ขณะที่สายฟ้าปรากฏบนท้องฟ้า เสื้อคลุมขนาดใหญ่อันเป็นเอกลักษณ์ของกรมปราบปีศาจที่เด็กสาวสวมอยู่สว่างวาบขึ้นในชั่วขณะ
เสียงพึมพำที่เต็มไปด้วยความคับแค้นใจ ก็ดังออกมาจากริมฝีปากของเด็กสาว
“ลู่เยี่ย เจ้าสารเลว เจ้าช่างน่าชัง ไร้ยางอาย น่ารังเกียจ เจ้าชู้ คนหน้าด้านที่สุดเช่นเจ้า… กลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้จริง ๆ!”
