น้ำเสียงของหลี่ทั่วเปลี่ยนเป็นแหลมสูงด้วยความกลัว “ว่ากันว่าตระกูลลู่เข้าไปพัวพันกับเรื่องราวใหญ่โตเกินไป ผู้อาวุโสสูงสุดจำต้องตัดสินใจเช่นนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้หายนะของตระกูลลู่ลามมาถึงสำนักศึกษา”
ลู่เยี่ยหัวเราะเย็นชา
อะไรกันที่ว่าคิดเพื่อสำนักศึกษา ชัดเจนว่าเป็นเพียงข้ออ้าง เจตนาโจมตีบุตรหลานตระกูลลู่ต่างหากเล่า!
สำนักศึกษาเทียนเหอถูกจัดตั้งขึ้นโดยราชสำนักต้าเฉียน ตราบใดที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสำนักศึกษานี้ ก็จะได้รับการคุ้มครองจากราชสำนัก
ด้วยเหตุนี้ หากศัตรูเหล่านั้นต้องการจัดการกับบุตรหลานตระกูลลู่ที่ฝึกฝนอยู่ในสำนักศึกษาเทียนเหอ พวกเขาก็จะต้องคิดหนักและไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม
แต่หากไร้ซึ่งสถานะนี้แล้ว ศัตรูเหล่านั้นก็จะไม่มีความเกรงกลัวใด ๆ อีกต่อไป
ดูเหมือนว่า ‘ภัยจากภายนอก’ เหล่านั้นได้เริ่มลงมือแล้ว…
ลู่เยี่ยสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของพายุที่กำลังจะมาถึงอย่างฉับพลัน
เขาถามต่อ “เมื่อครู่ที่เจ้าจะพาหลิงซวงไป ก็เพราะเรื่องนี้ใช่หรือไม่?”
“ย่อมเป็นเช่นนั้น”
“เจ้าต้องการพาหลิงซวงไปที่ใด?”
“หอลงทัณฑ์”
“เช่นนั้นเจ้าไปกับข้าสักครั้ง”
ลู่เยี่ยเก็บดาบยาว ดวงตาที่ลึกล้ำทอดมองไปยังท้องฟ้า
ตูม!
